Na 10 m.2 trzeba 6 drzew 6 metrowych, 20 kołków i pewną ilość drutu kolczastego.

Zasieki z gałęzi.

Dużą rolę odgrywa tu również nieskomplikowana technika zakładania.

Ze względu na duże zużycie drutu kolczastego, przeszkodę tę, pod innym względem idealną należy ograniczyć do ważniejszych punktów: na reszcie frontu, wykorzystywać należy przeszkody naturalne, oraz stosować zasieki a nawet zalewy.

Sieć z drutu kolczastego charakteryzuje rysunek elementów rzędów i przerw. Prostota i doświadczenie wojenne w pierwszym rzędzie zdobywają danemu systemowi prawo obywatelstwa.

Nowy system nie może być stworzony „na kolanie"; pod tym względem powinniśmy bezwzględnie czerpać wzory z doświadczeń wojny światowej.

System przyjęty przez Francję i Belgję (podany w regula­minach belgijskich 1919 r.) rozwiązuje rysunek całej sieci za pomocą jednego schematu, rozróżniając ściany proste i łamane. Paliki rozmieszczone są w szachownicę w odległości 2,50 m. je­den od drugiego

Paliki jednego rzędu tworzą prostą linję. Na rys. 124 są przedstawione tylko ściany proste.

Na rys. 125 są przedstawione tylko ściany łamane.

Całość otrzymamy, nakładając jeden rysunek na drugi. Każ­da ściana, równie prosta,, jak i łamana, składa się z elementów (np. ab, a1b, aa1, bb1 i t. d.) o rysunku następującym (rys. 126):

Zarzuty te odpadają o ile się weźmie pod uwagę, że najskuteczniejszem jest, jak wykazało doświadczenie, nie przekraczanie, lecz przepełzanie dołem, gdyż to ostatnie odbywa się niepostrzeżenie, a niezniszczone przeszkody są od sztur­mu dostatecznie bronione ogniem flankującym,

że wreszcie ilość materjału można zmniejszyć przez niezakładanie miejscami ścian prostych, co się praktykowało na froncie zachodnim (szerokość przeszkody została nietkniętą).

Należy używać palików o średnicy 6 — 10 cm., długości 1,50 m. — 1,70 m. tak, żeby nad ziemią wystawały 0,90 m. — 1,10 m.

Należy unikać palików zbutwiałych. Ze względu na masko­wanie nie używać palików o jasnej korze (brzozowych), ani odartych z kory.

Paliki żelazne dają się nadzwyczaj cicho wkręcać w ziemię; żołnierze wprawni potrafią zakładać przy ich pomocy sieć na od­ległości 100 m. od nieprzyjaciela.

Drut kolczasty zwykły (około 4 mm.) można zastąpić dru­tem gładkim (4 — 5 mm. do drutów poziomych, 3 mm. do prze­kątnych). Waga 7 m. drutu kolczastego wynosi około 1 kg.

Do naszych warunków możnaby w zupełności zastosować system francuski; ze względu jednak na mniejszą zwykle szerokość przeszkody (do 6 m.) należałoby wzmocnić pierwszy rząd jeszcze jednym drutem poziomym na wysokości 30 cm.

W otrzymanej wówczas sieci złożonej ze ścian prostych i ła­manych, element pierwszej ściany prostej daje rys. 128, element pozostałych ścian prostych, oraz łamanych podaje rys. 126.

Paliki po zabiciu nie powinny być jednej wysokości, żeby uniemożliwić kładzenie pomostów z mat, desek lub chróstu.

Drut powinien być przymocowywany od strony nieprzyjaciela, żeby impet szturmu nie wyrywał klamer z kołków. W razie bra­ku klamer drut okręca się dokoła i poszczególne kolce wbija się w paliki.

Druty u szczytu palika można wbijać wprost z góry; ułatwia to ruchy robotników. Kolejność zakładania drutów w każdej ścia­nie powinna być zachowana w ten sposób, żeby zakładanie na­stępnych drutów nie było utrudnione przez poprzednie. W ten sposób należy najpierw zakładać drut poziomy dolny (w pierw­szym rzędzie oba poziome dolne), później przekątne i w końcu poziomy górny.

Druty nie powinny być naprężone, gdyż wówczas stawiają mniejszy opór pociskom i, przy słabem uderzeniu karabinem, pę­kają. Wyjątek stanowi drut poziomy dolny, który musi być na­prężony, by utrudniał przepełzanie pod spodem. Dobrze jest w czasie rozkręcania krążków drut przekręcać w sobie (robotnicy przekładają końce drążka, na który jest nasadzony krążek): taki drut w razie przecięcia skłębia się i barykaduje przejście.

Co trzeci albo czwarty palik należy wbijać od strony nie­przyjaciela kołki odciągowe wysokości 50 cm. wbite na odległości 1,50 m. i połączone podwójnym gładkim drutem z jednym lub dwoma palikami. Po takiem przymocowaniu ściągamy druty te skręceniem, poczem zabijamy kołki odciągowe do poziomu 2iemi. Baczyć należy by drut na kołkach odciągowych trzymał się w od­powiednich nacięciach i nie zsuwał się. Co 50 m. robimy zygza­kiem przejścia w drutach, lub też rowami łącznikowemi pod dru­tami. Należy mieć w pogotowiu przeszkody podręczne do za­rzucania przejść.

W sumie ogólna waga materjału na 1 m.2 wynosi 2,5 kg. 1 wóz parokonny może dostarczyć drutu na 400 m.2 (600 kg.), 1 wa­gon (10 T.) na 6,000 m.2; 1 wóz parokonny dostarczy około 300 pa-

Rys. 129 podaje system sieci drutu kolczastego stosowany w armji rosyjskiej.

Sposób belgijski uwzględnia wyćwiczonych robotników. Na 50-metrowy pas przeszkód wyznacza się 2 podof. i 4 N żołnie­rzy, gdzie N ilość rzędów w pasie.

I-a partja złożona z 4 żołn. i 1 podoficera wytycza kołecz­kami miejsca poszczególnych palików we wszystkich rzędach, po­siłkując się trójkątem zbitym z listew 2 1/2 m. długości.

Każda następna partja wbija paliki jednego rzędu (II-ga par­tja — I-go rzędu, III-a — II-go rzędu i t. d.), zaplata ścianę swe­go rzędu i ścianę łamaną do rzędu następnego wtył.

Pierwsza partja po wytyczeniu wszystkich palików zaplata drutem ostatnią ścianę.

Każda partja pracuje w ten sposób, że 2 żołnierzy niesie krążek drutu, trzeci go odwija, czwarty przybija.

Sposób francuski daje następujący podział robotników dla każdych 2 rzędów w pasie:

Przy tym sposobie wszyscy żołnierze mają identyczną pracę; robota w ścianach prostych i łamanych w stosunku do wszystkich drutów idzie równo, co jest bardzo ważnym i zarazem bardzo trudnym do osiągnięcia warunkiem.

Można uzyskać zwiększenie szybkości samego zakładania przeszkód przez zastosowanie sposobu D. A. L. (oddziału armji lotaryńskiej), polegającego na tern, że się przygotowują zawczasu ściany przeszkód długości 25 m., z palikami co 2.50 m., wagi

Pierwszym sposobem 1 człowiek w ciągu doby założyć może do 37, 5 m.2; drugim —partja z 8 ludzi założy w ciągu doby 60 m. szerok. 8 m., licząc jednak na przygotowanie ścian 4 partje po 5 żołn., mamy wydajność 17 m.2 na człowieka — dzień, znaczy o połowę mniejszą.

Sieć niska będzie z zasady stosowana przed stanowiskami k. m.

Będą to kozły hiszpańskie, jeże, i t. p. (rys. 135, 136 i 137). 12 żołnierzy w ciągu 2 godzin może wykonać 5 sztuk koz­łów, zużywając 60 kg. drutu, 17 m. b. żerdzi i 30 palików tych wymiarów, które są używane do sieci.

Ci sami ludzie, w tym samym czasie mogą wykonać 15 je­ży, zużywając 20 kg. drutu i 36 palików. Do przeszkód tych mo­żna doskonale wykorzystać ludność cywilną, przygotowując je zdała od frontu.