— 141 —
z suchego torfowiska lub miałem z torfu na wysokość 60-80 cm; torf układa się 5-20 cm warstwami i lekko ubija się każdą warstwę;
5) nad dołem buduje się lekkie przykrycie, w które wstawia się rurę z desek dla przejścia powietrza; przykrycie powinno chronić filtr od wyschnięcia i zamarznięcia; przemarznięta ziemia filtru traci swoje ochronne właściwości.
Dla udoskonalenia ziemnego filtru, jeżeli pozwala czas i materiał, należy wykorzystać węgiel drzewny (aktywowany polowym sposobem) i wapno gaszone, które układa się na wierzch warstwy ziemi na grubość 20 - 25 cm.
Korbę wentylatora obraca się z szybkością około 60 obrotów na minutę.
W razie zauważenia że środki chemiczne Przedostają się przez filtr, wentylator natychmiast zatrzymać (filtr należy przebudować).
159. Punkt amunicyjny (rys. 109) składa się z ukryć (nisz) dla różnych rodzajów amunicji (naboje karabinowe, ręczne granaty, naboje do rusznicy ppanc. itd.), schronisk dla amunicyjnych, rowów na puste skrzynie po amunicji i łączącego rowu łącznikowego. Miejsce na punkt amunicyjny wybiera się na przeciwstoku, w krzakach, tak ażeby nieprzyjaciel nie mógł zauważyć ruchu około punktu.
— 142 —
160. Rozmieszczając się na przeciwstoku strzelcy budują dla siebie, dla biedek amunicyjnych, skrzyń amunicyjnych i kuchni schroniska lub osłony (rys. 110 i 111).
 |
Rys. 109. Punkt amunicyjny. |
— 143 —
 |
Rys. 110. Schronisko dla strzelców z lekkim przykryciem. Czas na budowę 1 m bież. przez 2 strzelców - 3 godziny. Materiał: 1 okrąglak długości 4 m, okrąglaki średn. 15 17 cm - 25 m bież. |
 |
Rys. 111. Osłona dla przodka działa 45 mm. Czas na wyspanie przez 2 strzelców - - 2 godziny, czas na zamaskowanie - 1 godzina. |
— 144 —
9. Przystosowanie przedmiotów terenowych do walki.
161. Umiejętne wykorzystanie w walce przedmiotów terenowych przez pojedyńczych żołnierzy i pododdziały ma duże znaczenie. Przedmioty terenowe - leje od pocisków i bomb, rowy, płoty, kamienne ściany, budynki itp. - w stanie naturalnym lub po przystosowaniu ich mogą być wykorzystane, jako stanowiska ogniowe, ukrycia i maski.
Na stanowiska ogniowe zajmuje się i przystosowuje te przedmioty terenowe, które pozwalają strzelcom widzieć i niszczyć ogniem cele w polu ostrzału i organizować obronę okrężną. Zajmowanie do walki na dłuższy czas pojedynczo rozmieszczonych i dobrze widocznych przez nieprzyjaciela przedmiotów terenowych nie jest wskazane.
 |
Rys. 112. Przystosowanie leja od pocisku, jako dołu strzeleckiego. |
— 145 —
162. Lej od pocisku lub bomby może służyć jako stanowisko dla 1 - 2 strzelców, CKM z celowniczym i taśmowym, granatnika 50 mm lub moździerza 82 mm z obsługą.
Celem przystosowania leja jako dołu strzeleckiego (rys. 112) wystarczy pionowo ściąć przednią ścianę leja.
Przystosowanie leja jako stanowiska CKM polega na budowie stołu pod CKM i schodków dla celowniczego i taśmowego wciętych w przednią ścianę leja (rys. 113).
Obsługa rusznicy ppanc. przystosowuje lej tak, jak strzelcy.
Dla granatnika 50 mm lej przystosowuje się tak, jak dla CKM. Dla moździerza 82 mm należy dno leja wyrównać.
Jeżeli czas pozwala, w twardym gruncie w lejach robi się nisze przedpiersiowe dla strzelców i amunicji, a także kopie się rowy
 |
Rys. 113. Przystosowanie leja od pocisku jako stanowiska CKM. |
— 146 —
łącznikowe do sąsiednich lei przystosowanych do walki lub do okrytych rowów.
Przystosowując lej do walki, nie należy zmieniać jego zewnętrznego wyglądu.
163. Rowy terenowe mogą być wykorzystane jako rowy łącznikowe. Stanowiska dla strzelców kopie się w przedniej ścianie rowu (rys. 114).
164. Przystosowanie drogi do walki polega na zajęciu przez strzelców przydrożnych rowów i kopaniu stanowisk w nasypie drogi. Nawierzchnię drogi bitej przykryć 15 - 20 cm warstwą ziemi celem uniknięcia rażenia odłamkami kamieni.
165. Przystosowanie nasypów kolejowych do obrony (rys. 115) polega na budowie w nich stanowisk, a w przeciwskarpie schronisk - rowów przeciwlotniczych, zasłon i nisz. W przeciwskarpie nasypu należy również kopać stanowiska celem stworzenia obrony okrężnej.
 |
Rys. 114. Przystosowanie rowu do walki. |
— 147 —
 |
Rys. 115. Przystosowanie nasypu kolejowego do obrony. |
— 148 —
166. Drewniane płoty, płoty plecione i żywopłoty wykorzystuje się, jako maski dla rozmieszczenia za nimi pojedyńczych stanowisk i rowów (rys. 116); za płotami rowów łącznikowych można nie kopać. Wycięte w płotach otwory strzelnicze do prowadzenia ognia należy maskować. Doły strzeleckie i rowy buduje się z przedpiersiem.
167. Trwałe kamienne ściany wykorzystuje się jako ściany ochronne dla rozmieszczenia za nimi stanowisk ogniowych. Przystosowując ściany kamienne do obrony, należy w nich prze-
 |
Rys. 116. Przystosowanie drewnianego płotu do obrony. |
— 149 —
bijać strzelnice, a z tyłu kopać stanowiska (rys. 117); przy kopaniu stanowisk należy ziemię wyrzucać do tyłu celem stworzenia zaplecza. Nad stanowiskami robić przykrycia dla ochrony strzelców od odłamków i odprysków
 |
Rys. 117. Przystosowanie kamiennych ścian do obrony. |
— 150 —
kamieni. Do prowadzenia ognia (ponad ścianą), do rzucania granatów i butelek z płynem zapalającym wykorzystać przykrycia nad rowami i różne podstawy z podręcznych przedmiotów (beczki, skrzynie, kozły itp.).
Stanowisko moździerza zwykłego typu buduje się w niedużej odległości od płotu (ściany), a obserwację prowadzi się przez strzelnicę lub ponad płotem. Dla lufy działa przebija się w płocie otwór strzelniczy, a dla obsługi kopie się rowy przeciwlotnicze. Nad działami należy budować przykrycia dla zabezpieczenia przed odłamkami pocisków i kamieni. Dla podłużnego ostrzału podejść do długich płotów, ze strony zewnętrznej, buduje się wysunięte stanowiska dla CKM lub fizylierów.
Strzelnice w płotach maskuje się fartuchami lub tarczami maskującymi.
 |
Rys. 118. Przystosowanie pieczary (groty) do obrony. |