Powiśle, Górne Prusy, Pojezierze Iławskie

Wytyczne z 1936 roku dotyczące organizacji blokad na wschodniej i południowej granicy Rzeszy wprowadzają nową strukturę zwaną "Sperrorganisation", która zastąpiły dotychczasowo wykonujący te zadania Grenschutz. Za realizację i przygotowanie zapór odpowiadać miały specjalne grupy służby blokującej [Sperrdienstgruppen] przy dowództwach wojskowych i wyznaczonych instytucjach cywilnych, takich jak urzędy leśne, drogowe, kolejowe, celne i pocztowe. Sperrdienstgruppen działające w ramach dowództw terytorialnych - Placówki Służby Wojskowej [Heeresdienststellen] zajmować się miały planowaniem i zapewnieniem sił i środków do tworzenia zapór, systemu blokad [Sperrwesen] na czas wybuchu wojny, a dokładnie na czas Uzbrojeniowy [A.-Fall = Armierung-Fall].
W czasie mobilizacji organizacja działać miała pod dowództwem wojskowym - dowódców odcinków Grenzswacht - i składać się miała z oddziałów blokujących. Personel dobierany był z jednostek wojskowych i cywilnych znajdujących się w pobliżu planowanych zapór. Obejmował głównie osoby bez innych obowiązków mobilizacyjnych, z wyłączeniem m.in. pracowników przemysłu zbrojeniowego czy administracji państwowej.
Zapewniono system szkoleń dla dowódców i wykonawców zapór, w tym instruktaż na miejscu. Przewidziano odpowiednie umundurowanie (czapki, opaski), środki maskowania działań oraz ścisłą tajność dokumentacji. Sprzęt do blokad miał być magazynowany jak najbliżej zaplanowanych obiektów i zabezpieczony.
Po zakończeniu operacji zaporowych personel miał być rozliczony i - w zależności od statusu - odesłany do służby zastępczej lub zwolniony. Przewidziano przejęcie dotychczasowych przygotowań przez nową strukturę, z celem pełnej gotowości od marca 1937 roku. Wszystkie działania miały być koordynowane z przyszłymi planami operacyjnymi wojsk.

Oberkommando des Heeres 2.Abt.(III A) Gen Std H, Nr.652/36 g.Kdos., Berlin, 16 maja 1936 r.
Dotyczy: Organizacji blokującej [Sperrorganisation].
Do urzędów wymienionych na liście rozdzielczej w odniesieniu do pisma Szefa H.L. T.A. nr 1700/34 g.Kdos. T 1 IIb z 28.9.34 (dot. Przygotowań pokojowych blokad) "Wytyczne dla Organizacji blokad Wschód i Południe [Richtlinien für die Sperrorganisation Ost und Süd]". Wytyczne te wchodzą w życie 6 10 1936 r.; mają one stanowić podstawę prac przygotowawczych do zmiany.

Część I tych wytycznych stanowi
Grupy służby blokującej [Sperrdienstgruppen] w dowództwach I., II., III., IV., VII., VIII. okręgów wojskowych zostaną rozwiązane z dniem 1.10.36. Z ich personelu:
1 oficer, 1 inżynier dyplomowany (w miarę możliwości), 1 technik, 1 referent (dla dowództwa I okręgu wojennego: 2 techników, 2 referentów), 1 kierowca z samochodem do jednostki Stopi danego dowództwa. OKH (In Fest) wyda rozkazy dotyczące rozmieszczenia pozostałego personelu.
T. A.
Podpisano. Beck.

Załącznik do OK H 2.Abt. (III A) Gen St d H Nr.652/36 g.Kdos. z 16.5.1936.
Wytyczne dla Organizacji Blokującej [Sperrorganisation] Wschód i Południe.

Informacje ogólne.
1) Poniższe wytyczne zostały wydane w celu uregulowania rozmieszczenia sił do realizacji zapór na wschodniej i południowej granicy Rzeszy zarządzonych przez OKH (Gen St d H, 1.Abt.) (wspólny Rozkaz Chef H.L. T.A.Nr. 1700/34 3.Kdos. T 1 IIb z 28.9.34) zgodnie ze znormalizowanymi kryteriami wraz z likwidacją Wschodniej i Południowej Straży Granicznej [Grenzschutzes Ost und Süd] (porównaj Rozkaz OKH, Genstb.d.H., O.Qu. I/2.Abt. Nr.526/36 g.Kdos.III B z 8.4.36).
2) Siły wymagane do działań blokujących są określone jako Sperrorganisation.
3) Ponieważ organizacja ta jest odpowiedzialna za szybkie wykonanie blokad, w razie potrzeby zostanie utworzona z sił cywilnych pod dowództwem wojskowym. Obrona zapór jest obowiązkiem wojsk polowych lub Grenzwachtu.

I. Departamenty [Dienststellen] do spraw przygotowań w czasie pokoju.
4) Obowiązki Inspektora Fortyfikacji [Inspekteurs der Festungen]:
a) Wydawanie wytycznych technicznych przygotowania zapór w czasie pokoju.
b) Nadzór nad przygotowaniem zapór w czasie pokoju zgodnie z poniższymi przepisami:
- Badanie stanu wyszkolenia Sperrorganisation i instruktaż w zakresie jej zadań w okresie mobilizacji.
- Kontrola technicznych aspektów przygotowania materiałów do zapór .
- Zaopatrzenie w sprzęt, o ile jest to wymóg dowództwa.
- Wydawanie wytycznych do przygotowania instrukcji blokowania itp.
c) Przygotowanie planów szkoleniowych.
d) Ośrodek zajmujący się przetwarzaniem środków udostępnionych na przygotowanie, wdrożenie i utrzymanie blokad. apewnienie i podział środków finansowych.
5) Dowództwa odpowiedzialne za przygotowanie i realizację zapór.
Zgodnie z ich instrukcjami, ośrodkami służby wojskowej [Heeresdienststellen] (komendantury twierdz [Festungskommandanturen] - zwane dalej Heeresdienststellen) kierują przygotowaniem i realizacją w szczegółach.
W tym celu w każdym z Heeresdienststellen znajduje się grupa służby blokującej [Sperrdienstgruppe].
W Prusach Wschodnich dywizje (zwane dalej Heeresdienststellen) wraz z posiadanymi przez nie Sperrdienstgruppen zachowają dotychczasowe zadania Heeresdienststellen.
6) Współpracujące instytucje cywilne.
Zgodnie ze szczegółowymi instrukcjami Dowództwa Generalnego, następujące instytucje cywilne mają być zaangażowane w przygotowanie i wdrożenie zapór lub, o ile dotyczy to ich obszarów służbowych, mają być o tym poinformowane:
a) urzędy administracji państwowej i samorządowej (kraje związkowe, nadprezydenci, prezydenci regionalni), w tym urzędy ds. budowy dróg, administracji dróg wodnych i planowania przestrzennego,
b) oddziały Komisarza Leśnictwa Rzeszy (Państwowy Zarząd Leśnictwa, Państwowy Komisarz Leśnictwa),
c) prezesi państwowych urzędów skarbowych (administracja celna Rzeszy),
a) dyrekcje kolejowe Rzeszy
e) dyrekcje poczt Rzeszy.
7) Wdrożenie i przygotowanie blokowania i niszczenia przydzielonego władzom poczty Rzeszy i koleji Rzeszy przez Dowództwo Generalne jest obowiązkiem tych władz. Te jednostki blokujące nie są dzielone na grupy blokujące [Sperrgruppen] i okręgi blokujące [Sperrbezirke] zgodnie z załącznikiem 10.
Władze wojskowe mają prawo do kontroli.
Rozkazy będą wydawane za pośrednictwem oficjalnych kanałów Reichsbahn lub Reichspost. We wszystkich innych aspektach postanowienia niniejszego zarządzenia stosuje się odpowiednio do tych organów.
8) Blokady V.G.A.D. będą przeprowadzane przez V.G.A.D. jak dotychczas.
Po utworzeniu Grenzwachtu musi on zasadniczo przeprowadzić montaż zapór, które mają być przez nią wykonane na obszarze w pobliżu samej granicy. W razie potrzeby należy tymczasowo przydzielić posiłki z Sperrorganisation i umieścić je pod jej kontrolą.
9) Dowództwa generalne zapewnią, że środki podjęte przez Sperrorganisation są zgodne z zamierzonymi działaniami bojowymi i dostosują środki podjęte przez władze poczty Rzeszy i koleji Rzeszy oraz V.G.A.D. do środków Heeresdienststellen odpowiedzialnych za dany odcinek. (Por. również hef H.L. T.A.Nr.1700/34 g.Kdos. T 1 IIb z 23.9.34).

II Organizacja w czasie mobilizacji.
10.) Organizacja:
a) Oddział blokujący [Sperrtrupp] stanowi najniższą jednostkę; jego dowódcy są zorganizowani zgodnie z wymogami taktycznymi operacji.
Dowódca okręgu blokującego [Sperrbezirksführer] jest wyposażony w motocykl z wózkiem bocznym.
11) Podporządkowanie Sperrorganisation dowództwu wojskowemu:
a) Wyżej wymienione organizacje podlegają bezpośrednio dowództwu Odcinka Grenschutzu [Grenzschutz-Abschn.Kdo.,] lub w zależności od potrzeb, "placówki" dowództwa Odcinka Grenschutzu są wstawiane jako stanowiska dowodzenia dla poszczególnych obszarów.
Należy przewidzieć utworzenie tych "placówek" podczas tworzenia Sperrorganisation w składzie:
- 1 oficer Sperrdienstgruppe odpowiedzialnej Heeresdienststelle lub odpowiedni oficer d.B. lub Erg. Führer (?),
- 1 adiutant,
- 1 samochód,
- 10 motocyklistów, ponadto, według uznania dowództwa maszynistki i personel telefoniczny.
b) Zaangażowanie komendantów Grenzwachtu [Grenzwacht-Kdr.] w Sperrorganisation zgodnie z lokalnymi wymogami pozostawia się do uznania Generalnego Dowództwa.
c) Odpowiedzialne Generalne Dowództwo lub Dowództwo Okręgu Armii określają zakres, w jakim, w odstępstwie od a) i b), odcinki Sperrorganisation mają być podporządkowane jednostkom armii polowej zgodnie z instrukcją bojową lub ze względu na rozwój sytuacji (np. dowódcy odcinków umocnionych, dowódcy jednostek blokujących itp.)
12) Nie ma perspektywy uzbrojenia jednostek blokujących w celu obrony zapór, które ustawili (porównaj Załącznik 3).
13) Sperrorganisation działa w przypadku X-Fall (mobilizacja tajna) i mobilizacji bez dalszych rozkazów.
14) Zbiórka Sperrorganisation i wykonanie zapór w najkrótszym możliwym czasie muszą być przygotowane w taki sposób, aby można je było przeprowadzić już w okresie napięcia [Spannungszeit] jako środek wyprzedzający zgodnie ze specjalnym załącznikiem 5 do Planu Mobilizacyjnego (Wojska Lądowe).
Zobacz środki zaradcze:
a) Dowódcy grup blokujących [Sperrgruppenführer] lub ich zastępcy muszą być stale osiągalni telefonicznie.
b) Utworzenie oddziałów blokujących i stała, zamaskowana obsada wszystkich blokad [Sperrstellen]. Zapewnienie narzędzi i amunicji w bezpośrednim sąsiedztwie obiektów.
c) Rozmieszczenie i przygotowanie do detonacji wszystkich obiektów przeznaczonych do detonacji. Kluczowe dane dla środków wyprzedzających mogą być przekazywane tylko do biur wojskowych, do Sperrdienstgruppen lub dowództwa Grenzwachtu, w tym w razie potrzeby do "biur terenowych" [Außenstellen]. Wydają one odpowiednie tajne rozkazy indywidualne.
Podczas wykonywania działań wyprzedzających nie należy nosić insygniów przewidzianych w Załącznikui 23. Dowódcy generalni wydają niezbędne rozkazy dotyczące maskowania realizacji środków wyprzedzających.

III Wybór personelu blokującego.
15) Wybór i rekrutacja personelu wymaganego do przeprowadzenia blokad powinny opierać się na założeniu, że blokady mogą zostać szybko wprowadzone w życie. W związku z tym personel blokujący musi znajdować się w bezpośrednim sąsiedztwie obiektów, które mają zostać zablokowane. Jedynie w przypadku tyłowych stref blokowania dozwolone są odstępstwa od tej zasady.
16) Dobór personelu powinien również uwzględniać fakt, że liczba personelu przeszkolonego do obsługi blokad w ramach poszczególnych zespołów blokujących powinna być początkowo w znacznym stopniu ograniczona (dowódcy zespołów blokujących, ich zastępcy, personel wymagany do wysadzania). W miarę możliwości zespoły niszczące powinny składać się z osób, które wydają się odpowiednie na podstawie ich wcześniejszego szkolenia lub zawodu.
17) Personel następujących instytucji i organizacji nie może zostać przydzielony do Sperrorganisation:
a) Służba Pracy Rzeszy [Reichsarbeitsdienst],
b) Straż Lokalna [Ortsschutz] i V.G.A.D. - To ograniczenie dotyczące personelu nie ma wpływu na przydzielanie Straży i V.G.A.D. do blokad w ramach ich własnych zadań,
c) części policji i żandarmerii wyznaczone przez administrację rządową i samorządową,
d) Wykwalifikowani pracownicy przemysłu obronnego oraz operacji wojennych i żywotnych,
e) stałych i dodatkowych pracowników administracji państwowej bez ich zgody.
18) W związku z powyższym personel do celów blokowania musi pochodzić z:
- istniejącego Grenzschutzu, w szczególności jednostek już wyznaczonych do celów interwencyjnych,
- administracji dróg wodnych: w przypadku zamknięć w ich obiektach i operacjach, w pozostałych przypadkach z personelu służb leśnych, drogowych i wodnych oraz innych odpowiednich grup zawodowych.
- ponadto: Reichsbahn, w przypadku zadań związanych z blokadą przydzielonych administracji Reichsbahn,
- Poczty Rzeszy, do zadań blokowania przydzielonych władzom Poczty Rzeszy (w razie potrzeby z przydziałem posiłków).
Szczegółowo określono, co następuje:
a) Wszystkie roczniki od 1912 wzwyż są dostępne dla personelu blokującego, chyba że dana osoba posiada rozkaz mobilizacyjny do sił zbrojnych lub jest przeznaczona do innego celu zgodnie z punktem 17).
b) Rezerwiści grup I i II mogą być przydzielani jako dowódcy grup blokujących [Sperrgruppenführer] i dowódcy oddziałów blokujących [Sperrtruppführer] tylko w uzasadnionych wyjątkowych przypadkach, o ile inny personel przeszkolony do służby blokującej lub odpowiedni ze względu na swój zawód nie jest dostępny.
c) Biorąc pod uwagę ograniczenia określone w punktach a) i b), dowódcy organizacji blokującej [Führer der Sperrorganisation] są wybierani przede wszystkim spośród dodatkowych dowódców poprzedniej straży granicznej [Erg. Führern des bisherigen Grenzschutzes]. W szczególności należy wyznaczyć kolejnych dowódców, którzy byli już odpowiedzialni za operacje kontroli granicznej.
19) Ogólna liczba personelu, który ma być oddelegowany do służby blokującej, ma być ograniczona do maksimum i niezależnie od poprzednich warunków ochrony granicy ma być określona przez rozkaz Chef H.L. T.A.Nr.1700/34 g.Kdos. T 1 IIb z 28.9.34 Należy przy tym wziąć pod uwagę, że część zapór leży w gestii Grenzwachtu. Maksymalna liczba personelu blokującego ma być oparta na całkowitej sile jednostek saperów straży granicznej [Grz.Sch.Pi.] wcześniej przydzielonych do Grenzschutz Ost w celu budowy zapór. Dla Gen.Kdo. VIII.A.K. obowiązują szczególne przepisy. Na granicy południowej (Gen.Kdo.VII.A.K.) organizacja blokująca może być rozszerzona do maksymalnej łącznej siły 12 kompanii saperów straży granicznej.

IV. Zapewnienie personelu blokującego. 20) Organy wojskowe [Heeresdienststellen] zwracają się do właściwych wojskowych służb zastępczych [Wehrersatzdienststellen] o podanie nazwisk dodatkowego personelu niezbędnego do Sperrorganisation.
Wojskowe służby zastępcze zwalniają wnioskowany personel dodatkowy zgodnie z przepisami określonymi w pkt 17.) i 18.). Zastępcze służby wojskowe prowadzą ewidencję personelu dostarczonego pod kryptonimem "Sperrorganisation" w aktach niedyspozycyjności i początkowo nie są one dostępne do innych celów.
21) Zarządzanie i wzywanie personelu uzupełniającego odbywa się zgodnie z rozkazem RKM - AHA 370/36 g.K.Allg. E V z 8.4.36. 22) Oddziały odpowiedzialne za zamawianie informują personel o obowiązku zastosowania się do wezwania na podstawie "powiadomienia" lub "wniosku".

IV. Status prawny i zaopatrzenie.
23) Ochrona personelu blokującego na mocy prawa międzynarodowego jest regulowana dekretem "Der Reichskriegsminister W A- Nr.1728/35 g.K. L IVa z 13.6.35".
Zgodnie z tym rozporządzeniem, na czas pracy w służbie blokującej, personel blokujący należy do kategorii osób, które tymczasowo działają jako "strony wojujące" i w związku z tym podlegają prawu wojskowemu. Noszą oni żółtą opaskę z narodowymi insygniami Wehrmachtu (czarny nadruk), stemplowaną przez właściwe urzędy Wehrmachtu lub upoważnione administracje cywilne. /+) Nie dotyczy to pracowników Poczty RzeszyPoczty Rzeszy, którzy dokonują przerw w pracy urządzeń technicznych bez użycia materiałów wybuchowych wyłącznie na terenie pocztowym./
Oprócz opaski:
a) Personel Kolei Rzeszy i Poczty Rzeszy nosi czapkę służbową,
b) pozostały personel organizacji blokującej nosi wojskową czapkę polową.
Departamenty wojskowe zwracają się o brakujące czapki polowe i opaski do Gen. Kdo., który zorganizuje zaopatrzenie zgodnie ze specjalnymi instrukcjami 0 KH (HVA) (informacje na temat kredytowania istniejących zapasów, patrz punkt 40.). Magazynowanie powinno odbywać się zgodnie ze szczegółowymi instrukcjami dowództwa generalnego z władzami cywilnymi, w miarę możliwości w pobliżu miejsc, do których ma zostać wezwany personel blokujący. Magazyny muszą być zabezpieczone przed nieuprawnioną kontrolą i dostępem oraz muszą być zweryfikowane przez władze wojskowe.
24) Obiekty cywilne znajdujące się w pobliżu zapór mają być wykorzystywane do zaopatrzenia medycznego.
25) Personel blokujący zapewnia sobie wyżywienie.
26) Opłaty i zaopatrzenie dla personelu blokującego.
Do czasu ustanowienia ustawy o służbie pomocniczej obowiązują następujące zasady:
a) Członkowie władz Rzeszy, kraju związkowego lub gminy zachowują swój dotychczasowy status urzędników służby cywilnej, pracowników lub robotników i otrzymują stosowne wynagrodzenie od swoich władz. Regulacja zwrotu tych kwot pozostaje zastrzeżona.
Pozostały personel otrzymuje dodatek w wysokości 3 RM za każdy dzień służby. Władze cywilne wydające rozkazy wypłacają ten dodatek i zwracają się o jego zwrot do właściwego Heeresdienststelle. Dowództwo generalne weźmie pod uwagę wymagane w tym celu środki, przy ustalaniu wymaganej kwoty pieniędzy i poczyni dalsze ustalenia w porozumieniu z właściwymi władzami cywilnymi.
b) W czasie napięć i wojny członkowie Sperrorganisation otrzymują świadczenia zgodnie z ustawą emerytalną Rzeszy [Reichsversorgungsgesetz].

VI. Instruktaż i szkolenie personelu blokującego w czasie pokoju.
27) Szkolenie personelu blokującego:
a) Dowódcy Sperrorganisation, aż do dowódców grup blokujących [Sperrgruppenführern] i ich zastępców, powinni zostać poinformowani o zadaniach blokujących [Sperraufgaben] podległych im jednostek blokujących oraz sąsiednich grup blokujących, a także o zadaniach i pozycjach V.G.A.D. i Grenzwachtu przed nimi.
Dowódcy rejonów blokujących [Sperrbezirksführer] mogą otrzymać pisemne dokumenty dla swojego rejonu w zakamuflowanej formie, zawierające nazwiska podkomendnych i wyciągi z instrukcji blokujących (por. paragraf 38).
b) W przypadku dowódców grup blokujących, odpowiednie dokumenty są dozwolone na podstawie ustnych instrukcji.
c) Odprawa dowódców zespołów blokujących i ich zastępców obejmuje:
aa) Instruktaż na obiekcie lub w miejscu blokowania w zakresie zadań blokowania, w przypadku robót strzałowych obejmujący projekt ładunku. Jednakże pisemne zapisy mogą być sporządzane tylko w absolutnie niezbędnym zakresie i w ukrytej formie (np. liczby bez dalszych szczegółów).
bb) Nazwiska i miejsce zamieszkania załogi blokującej.
cc) Przechowywanie urządzenia blokującego [Sperrgeräts] na zlecenie jednostki blokującej.
d) W przypadku blokad szczególnie ważnych obiektów lub punktów blokowania, a także zapór wykorzystujących amunicję wybuchową, zespoły [Sperrstellen] mogą być również instruowane w zakresie ich zadań w obiekcie zgodnie ze szczegółowymi instrukcjami Dowództwa Generalnego. Niezawodność tych zespołów musi podlegać rygorystycznym standardom przy ich wyborze.
28) Powyższe odprawy należy powtarzać w określonych odstępach czasu.
29) Personel, który ma zostać przeszkolony, musi zostać zaprzysiężony do zachowania tajemnicy ustnie i uściskiem dłoni, w odniesieniu do Ustawą o Zdradzie [Verratsgesetz], o wszystkich sprawach, które staną się znane osobie, która ma zostać przeszkolona w związku z jej obowiązkami.
Zobowiązuje się
a) dowódcy organizacji blokujących do dowódców grup blokujących w dół oraz szeregowi powiernicy [privaten Treuhänder], którzy mają być konsultowani zgodnie z punktem 33) przez Heeresdienststellen,
b) dowódcy oddziałów blokujących, ich zastępcy i zespoły, które zostaną poinstruowane przez urząd instruktażowy [einweisende Stelle].
Z podjętego przyrzeczenia sporządza się notatkę służbową, którą przechowuje się w Heeresdienststelle.
30) Szkolenie personelu blokującego ma być przeprowadzone zgodnie z "OKH Gen St a H. O Qu 1/2.Abt.Nr.200/36 g.Kdos. IIb z 15.4.36".

VII Zapewnienie sprzętu blokującego [Sperrmittel].
31) Wyposażenie powinno być zapewnione albo w czasie pokoju, albo poprzez zbiórkę sprzętu dostępnego w kraju itp. Ta druga opcja powinna być stosowana w pierwszej kolejności.
Sprzęt blokujący musi być przechowywany jak najbliżej obiektu, o ile pozwala na to maskowanie i bezpieczeństwo (to ostatnie w przypadku amunicji wybuchowej).
32) Sprzęt blokujący, który ma być dostarczony w czasie pokoju, zostanie przydzielony przez OKH (AHA/Fz lub In Fest). (Istniejące zapasy, patrz paragraf 40).
a) Wniosek jest składany przez Heeresdienststellen za pośrednictwem W.Kdo. bei OKH (In Fest). Ten ostatni organizuje zaopatrzenie i przydział. Wysyłka odbywa się zgodnie z instrukcjami OKH (A HA/Fz) przez H.Za. i H.Ma. lub bezpośrednio przez fabryki. W przypadku wysyłki do magazynów cywilnych [Zivilstollen] należy wyznaczyć konkretną upoważnioną osobę jako odbiorcę. b) Wykazy przydzielonego sprzętu i jego magazynowania muszą być przechowywane w Heeresdienststellen lub Sperrdienstgruppen .
33) Do tworzenia i zarządzania magazynami własnego sprzętu do tworzenia zapór, w tym materiałów wybuchowych i zapalników, stosuje się Rozkaz nr 0177/36 g.K.A H A/Fz Ia z 17.2.36 r. i rozkaz Kdo. 53 A H A/Fz Ia nr 8410/35 geh. z 15.2.36 r. Jeśli nie jest możliwe przechowywanie sprzętu w obiektach należących do armii, można utworzyć magazyny zastępcze pod nadzorem Fz.Dienststellen, głównie z władzami państwowymi i miejskimi, w wyjątkowych przypadkach również z osobami prywatnymi (np. z dowódcami oddziałów zaporowych).
Poniższe wytyczne mają zastosowanie do przechowywania u osób prywatnych.
a) Oprócz wymogów określonych w sekcji 31) ust. 2, przechowywanie zależy również od dostępności odpowiednich pomieszczeń.
b) Właściciele udostępniają lokal odpłatnie lub nieodpłatnie.
c) Sprzęt wielkogabarytowy jest przechowywany wyłącznie u wiarygodnych osób. Warunkiem jest, aby potwierdzały one przynależność do państwa narodowosocjalistycznego (w przypadku urzędników państwowych Rzeszy i krajów związkowych jest to oczywiste).
d) Właściwe organy administracji ogólnej i wewnętrznej muszą być zawsze zaangażowane w przechowywanie amunicji wybuchowej i detonatorów.
O obowiązku zachowania tajemnicy por. punkt 29).

VIII. Wykorzystanie Sperrorganisation po zakończeniu działania blokującego.
34) Po zakończeniu zadań związanych z blokadą należy wycofać "placówki" utworzone zgodnie z sekcją 11).
35) Personel blokujący jest rozdysponowywany w następujący sposób:
a) Przeszkolonych poborowych należy zwolnić z obowiązkiem zgłoszenia się w ciągu 2 dni do właściwego ośrodka zastępczej służby wojskowej [Wehrersatzdienststelle] w celu odbycia służby zastępczej.
b) Niewyszkoleni poborowi i ochotnicy, którzy nie są już w wieku poborowym, zostaną zwolnieni.
c) W przypadku ewakuacji personelu lub inwazji wroga, Dowództwo GeneralneDowództwo Generalne wydaje rozkazy dotyczące ewakuacji lub odzyskania personelu blokującego (np. odesłanie do centrów kontroli lub biur organizacji przyjmującej itp.), chyba że zostali oni już przydzieleni do innej służby zgodnie z a).
c) W przypadku ewakuacji personelu lub inwazji wroga, Dowództwo Generalne wydaje rozkazy dotyczące repatriacji lub odzyskania personelu blokującego (np. skierowanie do centrów kontroli lub biur organizacji przyjmującej itp.), chyba że zostali oni już przydzieleni do innej służby zgodnie z a).
W celu prowadzenia nadzoru wojskowego wojskowe ośrodki służby zastępczej zostaną poinformowane o zakończeniu działań blokujących na ich obszarze zgodnie z rozkazami Heeresdienststellen (Grz.Sch. Abschn. Kdo.).
36) Po zakończeniu czynności personel blokujący zdaje sprzęt, niewykorzystane urządzenia blokujące (amunicję wybuchową), opaski i czapki polowe. Dowództwo Generalne wydaje dalsze instrukcje dotyczące odbiorów.

IX. Tajemnica.
37) Korespondencja między agencjami wojskowymi i cywilnymi w sprawach Sperrorganisation musi być ograniczona zgodnie z instrukcjami Dowództwa Generalnego. Jeśli to możliwe, każdy urząd może być informowany tylko ustnie o tym, co go bezpośrednio dotyczy. Podstawowe rozkazy, które zapewniają dalszy wgląd w Sperrorganisation , muszą być przekazywane wyłącznie do organów wojskowych.
38) Rozkazy blokujące [Sperranweisungen] są zazwyczaj tworzone tylko w jednym egzemplarzu i przechowywane tylko w urzędach wojskowych (z wyjątkiem Kolei Rzeszy i Poczty Rzeszy). Jeśli nie można zapewnić, że instrukcje blokujące dotrą do podwładnych w odpowiednim czasie, przepisy sekcji 27.a) mają zastosowanie do wydawania dokumentów (wyciągi wymagane do natychmiastowego użycia). Takie dokumenty mogą być przekazywane na przechowanie wyłącznie dowódcom okręgów blokujących i kierownikom biur odpowiedzialnych za blokowanie. Zabrania się wydawania dokumentów wykraczających poza postanowienia niniejszego rozkazu, np. map z naniesioną dużą liczbą barykad, które mogłyby dać wgląd w planowane działania bojowe.

X. Przepisy przejściowe.
39) Dotychczasowe prace przygotowawcze Grenzschutzu mają być przejęte w ramach zadań wyznaczonych rozkazem "Chef H.L. T.A.Nr.1700/34 g.Kdos. T 1 IIb z28.9.34" oraz powyższymi postanowieniami.
40) Za przeniesienie do Sporrorganisation, przy rozformowaniu dotychczasowej Grenzschutz, wszystkich sił przydzielonych Grenzschutz do celów blokowania (jednostki saperskie [Grz. Sch. Pi.], wszelkie inne jednostki Grenzschutz, jednostki obrony cywilnej [Sperrtrupps von Zivilstellen]) początkowo pozostaną przydzielone do tych zadań. Wycofane zostanie natomiast uzbrojenie i Grenzschutz. Wyjątek stanowią:
a) Czapki polowe i opaski na ramię zgodne z nowymi wymogami;
b) Sprzęt wielkogabarytowy. To musi być nadal uzupełniane zgodnie z planem.
41) Prace przygotowawcze do zmiany należy przeprowadzić w trakcie zimy 1936/7 w taki sposób, aby Sporrorganisation była gotowa bez dalszych opóźnień od 4 marca 1937 roku. W okresie przejściowym należy zapewnić, aby planowane zapory mogły być przeprowadzane w dowolnym momencie zgodnie z poprzednią lub nową organizacją.

Organizacja Blokująca [Sperrorganisation] została stworzona w celu szybkiego przygotowania i realizacji zapór mających na celu opóźnienie lub uniemożliwienie ruchów nieprzyjaciela w razie mobilizacji lub ogłoszenia stanu zagrożenia. Obejmuje siły wojskowe i cywilne, w tym jednostki wojskowe, administrację leśną, wodną, drogową, kolejową, pocztową i celną. Koordynacją działań zajmuje się m.in. Sztab Pionierów Fortecznych oraz specjalne grupy zadaniowe (Sperrdienstgruppen) przy jednostkach wojskowych.
W czasie pokoju przygotowuje się plany zapór, rozpoznaje teren, gromadzi materiały i szkoli personel. Odpowiednie służby (koleje, poczta, leśnictwo, celne) mają przydzielone zadania blokowania tras komunikacyjnych, linii kolejowych, dróg wodnych oraz zabezpieczenia przed szpiegostwem i sabotażem. Opracowywane są instrukcje blokujące i tworzone magazyny materiałów wybuchowych.
W czasie mobilizacji, działania realizują V.G.A.D. oraz Grenzwacht, które rozmieszczają pierwsze barykady. Zapory mają być szybkie w realizacji, skuteczne wobec pojazdów i możliwe do obrony. Niektóre blokady pozostają częściowo otwarte dla ruchu własnych wojsk.

Heeresdienststelle 6, Kdr./Nr.710 g.K., Regensburg, 26 maja 1937 r.
Dotyczy: Organizacji Blokującej [Sperrorganisation].
I. Ogólne.
1) Pod pojęciem zapory rozumie się środki, które są przygotowywane w czasie pokoju i przeprowadzane w przypadku ogłoszenia godziny X [ogłoszenie tajnej mobilizacji, bez publicznego obwieszczenia] lub mobilizacji w celu opóźnienia i uniemożliwienia posuwania się nieprzyjaciela przez naturalne lub sztuczne przeszkody wszelkiego rodzaju. Ponadto należy zapobiegać szpiegostwu wroga i wykorzystywaniu przez niego środków łączności w przypadku wtargnięcia.
W ten sposób bariery znacząco wspierają ludzką obronę, ułatwiają defensywę i zapobiegają szpiegostwu.
2) Siły wymagane do działań zapobiegawczych są określane terminem "Organizacja zaporowa".
3) Organizacja ta obejmuje:
a) wszystkie siły zaangażowane w przygotowania w czasie pokoju (Heeresdienststelle 6 i jej Sperrdienstgruppe z jej oficerami szkoleniowymi [Ausbildungsleitern]); Naczelni Prezydenci Finansów Monachium i Norymbergi, zarządy powiatowe, Dyrekcja Poczty Rzeszy i Dyrekcja Kolei Rzeszy, administracja wodna i drogowa, administracja leśna) oraz
b) departamenty i osoby z tych departamentów i urzędów utworzone i przeszkolone na wypadek wojny.
4) Cała Organizacja ma za zadanie szybkie wdrożenie wszystkich zapór; składa się z wyjątkiem oddziałów Wzmocnienia Służby Ochrony Granic [V.G.A.D. - Verstärkter Grenzaufsichtsdienst], zatem z sił cywilnych i zostaje rozwiązana po wykonaniu swoich zadań. Nie jest uzbrojona ani zmilitaryzowana.
Sztab Pionierów Fortecznych 16 [Festungs-Pionierstab 16] powinien postępować zgodnie z instrukcjami Dowództwa Generalnego i przygotowywać je we współpracy z przy udziale służb i władz wymienionych w sekcji 3).
Tylko te zapory, które są bezpośrednio związane z obroną Sztabu Pionierów Fortecznych 16 będą przygotowywane i zarządzane przez ten Sztab.
6) Rozpoznanie i przygotowania w czasie pokoju są przeprowadzane:
a) Przez Heeresdienststelle (Sperrdienstgruppe), w razie potrzeby w porozumieniu z T.O. (?):
- Niszczenie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, jak również gruntowne niszczenie dróg, torów kolejowych i ścieżek w rejonie operacyjnym poprzez wysadzanie.
- Blokowanie głównych dróg przez barykady, zapory z drzew, zapory belkowe z ukrytymi ładunkami.
- Tworzenie i szkolenie oddziałów blokujących wykorzystywanych do wysadzania lub blokowania dróg i mostów drogowych.
- Tworzenie i utrzymywanie magazynów amunicji, a także przechowywanie i gospodarowanie materiałami wybuchowymi i detonatorami.
- Opracowywanie instrukcji blokowania dla jednostek blokujących drogi i linie kolejowe [Sperranweisungen für Straßen- und Reichsbahnsperrtrupps].
b) Przez kierowników szkolenia [Ausbildungsleiter] we współpracy z Sperrdienstgruppe:
- Barykady na granicy i w wioskach w celu wzmocnienia taktycznych środków obrony Grenzwachtu, o ile nie są one wykonywane przez V.G.A.D.
c) Przez władze leśne w porozumieniu z A.L. [Ausbildungsleiter] przy współpracy z Sperrdienstgruppe:
- Zapory na obszarach leśnych, o ile odnoszą się do wycinki drzew, splątania drzew i gałęzi i nie są przeprowadzane przez V.G.A.D. lub na większą skalę, przez Sperrdienstgruppe. Wszystkie ścieżki, które mogą być używane przez wszelkiego rodzaju pojazdy, powinny zostać zamknięte.
d) Poprzez rozciągnięcie i otoczenie zasiekami. Materiał na zasieki (drut kolczasty, walce K i S [Stacheldraht, K- und S-Rollen] (rodzaje walców z drutu kolczastego), hiszpańkie kozły [Spanische Reiter], worki z piaskiem itp.) jest dostarczany przez Heeresdienststelle i jest przechowywany w urzędach celnych i utrzymywany przez urzędy celne [Zolldienststellen].
e) Przez Dyrekcja Kolei Rzeszy [Reichsbahndirektionen] w porozumieniu z T.O. i Heeresdienststelle (Sperrdienstgruppe):
- Blokowanie linii kolejowych przekraczających granicę, niszczenie obiektów inżynieryjnych, a także rozmieszczanie i szkolenie Reichsbahnsperrsrupps.
- Blokowanie komunikacji, w tym linii pocztowych na liniach kolejowych utrzymywanych w ruchu przez Dyrekcję Kolei Rzeszy.
- Blokada jest przeprowadzana przez zespoły blokujące kolei [Sperrtrupps der Reichsbahn], które są tworzone, szkolone i instruowane przez kolej.
f) Przez Dyrekcję Poczty Rzeszy [Reichspostdirektion] w porozumieniu z Heeresdienststelle 6 (Departament N.O. [Abteilung N.O.]):
- Zablokowanie komunikacji wzdłuż i do tyłu wzdłuż granicy na wszystkich drogach, we wszystkich urzędach pocztowych i na liniach kolejowych, których działanie zostało przerwane przez koleje. Trasy te są określane są w czasie pokoju. Zapory są przeprowadzane przez zespoły blokujące, które są tworzone, szkolone i instruowane przez pocztę.
- Poczta dostarczy brygady budowlane dla przywrócenia przedwcześnie zniszczonych połączeń komunikacyjnych.
g) Przez organy hydrotechniczne [Wasserbauverwaltungen] w porozumieniu z T.O. i Heeresdienststelle 6 (Sperrdienstgruppe): - Blokowanie dróg wodnych za pomocą blokad ze statków itp.
7)Sztab Pionierów Fortecznych 16 jest odpowiedzialny za barykady, które są bezpośrednio związane z instalacjami obronnymi sztabu lub które znajdują się w zasięgu ognia piechoty i broni przeciwpancernej rozmieszczonej w tych lokalizacjach.
8) Instrukcje blokowania [Sperranweisungen] lub rozkazy blokowania [Sperraufträge] są wydawane dla wszystkich działań związanych z blokowaniem [Sperrorte] i przechowywane w taki sposób, aby można je było szybko przetransportować do miejsca blokowania.
Przygotowywane są następujące instrukcje:
- Instrukcje blokowania dla 6a (? prawdopodobnie oddziały Heeresdienststelle 6) przez Sperrdienstgruppe, po jednej dla każdego punktu blokowania [Sperrstelle]. Instrukcje blokowania są przechowywane przez Sperrdienstgruppe.
- Rozkazy blokujące dla 6b przez kierowników szkolenia [Ausbildungsleiter]. Rozkazy o zakazie wstępu zgodnie z załącznikiem nr 1 składa się do wojskowych organów meldunkowych [Wehrmeldeantern] wraz z kartą informacyjną (załącznik nr 2).
- Rozkazy blokujące dla 6c wydają kierownicy szkolenia i władze leśne. Rozkazy blokujące są składane w urzędach leśnych w wykazach zgodnie z załącznikiem 1 wraz z kartą informacyjną (załącznik 2), przy czym kolumny 1-3 i kolumna 8 są wypełniane przez A.L. [Ausbildungsleiter], a kolumny 4-7 przez organy leśne. Dla każdego zlecenia blokady należy przygotować szkic lub sekcję mapy z zaznaczoną blokadą.
- Rozkazy blokujące dla 6d są przygotowywane przez Głównych Prezesów Finansów we współpracy z Heeresdienststelle 6 (Sperrdienstgruppe) i składane w głównych urzędach celnych [Hauptzollamtern] lub komisjach okręgowych. Stamtąd są one natychmiast wysyłane do urzędów celnych wraz z innymi kartami informacyjnymi, załącznik 2 i 3, po wezwaniu V.G.A.D.
- Instrukcje blokowania dotyczące niszczenia budynków zabytkowych są wydawane przez Heeresdienststelle 6 (Sperrdienstgruppe), instrukcje blokujące dotyczące kolejowych szlabanów granicznych [Eisenbahngrenzsperren] są wydawane przez władze kolei. Znajdują się one na granicznych stacjach kolejowych, w B.A. (Bahn Abteillung?) lub na stacjach alarmowych [Alarmbahnhöfen].
- Instrukcje blokowania linii komunikacyjnych są wydawane przez władze kolei i poczty i przez nie archiwizowane. Wszystkie wiadomości - instrukcje blokowania [Nachrichten-Sperranweisungen] są przetwarzane na podstawie taktycznego wiadomości - instrukcji blokowania opracowanego przez Heeresdienststelle 6 (Abteillung N.O.).
III Wykonanie zapór.
9) V.G.A.D. wykona pierwsze barykady w pobliżu granicy po wezwaniu do przygotowań jeszcze w czasie pokojowym bez dalszych rozkazów. Natychmiast ustawi zapory z lukami na głównych drogach i całkowicie zamknie wszystkie drogi drugorzędne. Oddziały celne na granicy zostaną postawione w stan gotowości, aby zapobiec atakowi uzbrojonych grup. Wszystkie środki obronne są podejmowane nie tyle w celu zapobiegania przemytowi, co szpiegostwu i sabotażowi.
Należy spodziewać się wtargnięcia bezprawnie uzbrojonych oddziałów.
10) Grenzwacht.
a) Wraz z rozmieszczeniem Grenzwachtu wszystkie blokady przygotowane przez A.L.[Ausbildungsleiter] we współpracy z Sperrdienstgruppe i władze leśne.
b) Bariery muszą być skuteczne w jak najkrótszym czasie i przede wszystkim powstrzymywać wtargnięcie zmotoryzowanych pojazdów i formacji wroga w pobliże granicy. Należy upewnić się, że można ich bronić i że spełniają swoje zadanie tylko wtedy, gdy ich ominięcie wymaga czasu i wysiłku.
c) W zaporach leśnych i miejskich - o ile nie znajdują się one blisko granicy - należy zapewnić luki umożliwiające przejazd, aby nie utrudniać ruchu własnych oddziałów i pojazdów.
d) Lokalne blokady drogowe powinny być obsadzone przez mężczyzn i kobiety, którzy nie podlegają służbie wojskowej, a leśne blokady drogowe przez pracowników leśnych.
11) Sperrdienstgruppe. Na rozkaz Heeresdienststelle 6 Sperrdienstgruppe przeprowadza dokładnego przerwania wszystkich przygotowanych blokad. W tym celu ma do dyspozycji wszystkie utworzone przez siebie jednostki blokujące. Obszar operacyjny jest podzielony na strefy o ograniczonym dostępie w celu łatwej identyfikacji obszarów o zakazie wstępu.
12) Dyrekcje Kolei Rzeszy wykonają przygotowane przez siebie barykady na liniach kolejowych i telefonicznych. Otrzymują one rozkazy blokady od Trako. E. Regensburg (?).
13) Organy pocztowe Rzeszy przeprowadzają wszelkie blokady łączności. Rozkazy w tym względzie otrzymują one od swych urzędów nadrzędnych.
14) Organizacja Kolei Rzeszy. Bloki łączności dyrekcji Reichsbahn [Nachrichtensperren der Reichsbahndirektionen] pokrywają się w miarę możliwości z odcinkami Reichsbahn. Wszystkie instalacje kablowe za obiektami są przygotowane do zniszczenia. Rozkazy są wydawane przez Trako. E. Regensburg do jednostek blokujących [Sperrtrupps] za pośrednictwem sieci przewodowej biur operacyjnych kolei [Reichsbahn-Betriebsämter].
15) Organizacja Poczty Rzeszy. Organizacja Poczty Rzeszy jest również podzielona na okręgi blokowania poczty [RP-Sperrbezirke], grupy blokowania poczty [RP-Sperrgruppen] i jednostki blokowania poczty [RP-Sperrtrupps]. Wszystkie rozkazy blokowania poczty [RP-Sperrbefehle] trafiają do dowódcy okręgu blokowania poczty [RP-Sperrbezirksführer], który przekazuje je dowódcom jednostek blokujących poczty [RP-Sperrgruppenführer] za pośrednictwem dowódców grup blokowania poczty [RP-Sperrtruppsführer].
16) Począwszy od 1. dnia mobilizacji, urzędnicy z Poczty Rzeszy i Kolei Rzeszy będą obecni w miejscu postoju dowódcy Grenzwachtu [Grenzwacht-Kommandeure] jako oficerowie łącznikowi ds. informacji o blokowaniu [Verbindungsleute für die Nachrichtensperrungen]; będą raportować do dowództwa Odcinka Grenzwachtu [Grz. Wa. Abschn.-Kdr.] Oznacza to, że każdy lokalnie odpowiedzialny dowódca Grenzwachtu jest zaangażowany w każdy rozkaz blokowania komunikacji.
17) Barykady opracowane przez Sztab Pionierów Fortyfikacyjnych 16 są przekazywane Sperrdienstgruppe i wykonywane przez utworzone przez nią jednostki blokujące.
(...)

Wytyczne dla Organizacji Blokującej (Sperrorganisation) od jesieni 1938 r.:
W związku ze wzrostem potencjału militarnego Niemiec i rozbudową umocnień granicznych, postanowiono ograniczyć zakres działań Sperrorganisation, zwłaszcza na zachodzie i południu Rzeszy. Organizacja ta została zmilitaryzowana na Wschodzie i podzielona na obszary operacyjne, z zachowaniem materiałów i planów dla zapór nieprzygotowywanych w czasie pokoju.
Jednostki Sperrorganisation miały podlegać różnym organom w zależności od lokalizacji: w strefie przygranicznej - Grenzwachtowi, poza nią - odpowiednim dowództwom. Organizacja została podzielona strukturalnie na bataliony, kompanie i plutony blokujące. Uzbrojenie jednostek było minimalne, przewidziane tylko do ochrony prac zaporowych, a nie do bezpośredniej obrony. Nosili cywilne ubrania z opaską Wehrmachtu, a ich szkolenie ograniczało się do zadań technicznych związanych z blokadami.
Personel miał pochodzić głównie ze starszych roczników i być rozmieszczany blisko zaplanowanych punktów zaporowych. Po wykonaniu zadań blokujących członkowie Sperrorganisation mieli być przekazywani do innych jednostek operacyjnych lub zwalniani. Ćwiczenia i szkolenia ograniczano do niezbędnego minimum obejmującego obsługę broni, ładunków wybuchowych i budowę prostych zapór. Szczegóły organizacyjne i zaopatrzeniowe miały być uregulowane zgodnie z obowiązującymi rozkazami mobilizacyjnymi.
Dotychczasowe wytyczne dla części niezmilitaryzowanych pozostajły ważne, z zastrzeżeniem skreślenia nieaktualnych fragmentów. Szczegółowy skład osobowy i wyposażenie poszczególnych struktur (batalion, kompania, pluton) zostały ujęte na końcu dokumentu.

Załącznik do OKH 2.Abt. (III A) Gen Std H No. 601/38 g.Kdos. z 8.4.1938.
Wytyczne dla organizacji blokującej [Sperrorganisation] od jesieni 1938 r.

W związku ze znacznym wzrostem siły uderzeniowej naszej armii polowej wydaje się możliwe stopniowe ograniczanie zakresu Sperrorganisation wraz z siłą armii i rozbudową fortyfikacji na granicach.
A) Organizacja blokująca Zachód [Sperrorganisation West].
(...)
B) Organizacja blokująca Południe [Sperrorganisation Süd].
(...)
C) Organizacja blokująca Wschód [Sperrorganisation Ost].
Sperrorganisation na obszarze Dowództw Armii I, II, III, IV, VIII i XIII jest zmilitaryzowana i ograniczona do następujących obszarów:
Na obszarze Dowództwa Armii I.
Obszar między granicą państwową a Pozycją Dzierzgońską - Ostródą - Olsztynem (z wyłączeniem) - Barczewem (z wyłączeniem) - Mikołajkami - fortyfikacjami w pobliżu Giżycka - Heydwalder Forest - Scaly Forest - Węgorzewem - Tylżą.
Harmonogramy blokowanych obiektów, które nie mogą być natychmiast wypełnione w przyszłości, muszą zostać zachowane. Materiał do blokowania musi być dostępny w takiej samej ilości jak poprzednio. Istnieją specjalne przepisy dotyczące dalszego traktowania tych blokowanych obiektów.
D) Jednostki blokujące administracji cywilnej [Sperrkräfte der Zivilverwaltung].
Siły blokujące utworzone ze stałego personelu administracji cywilnej i odpowiedzialne za prowadzenie własnych działań blokujących nie zostaną zmilitaryzowane.
Aby odciążyć Kolei Rzeszy dla rzeczywistych zadań wojennych w dziedzinie transportu wojennego, Generalne Dowództwo (przy udziale komendantur transportowych) wraz z departamentami Kolei Rzeszy, część personelu kolei w jednostkach blokujących ma zostać zastąpiona dodatkowym personelem (nie pochodzącym z kolei), który zostanie zapewniony przez wojskowe departamenty zastępcze [Wehrersatzdienststellen]. Dowódcy oddziałów blokujących mają zawsze pochodzić z personelu Kolei Rzeszy.
Na kolejowych zaporach granicznych ma być wykorzystywany wyłącznie personel kolejowy.
Jednostki ochrony Kolei Rzeszy [Sicherungstrupps der Reichsbahn] nie mają być już zapewniane, ponieważ zapory te są wystarczająco zabezpieczone przez Grenzschutz. Jeśli ta ochrona nie jest wystarczająca w poszczególnych przypadkach, Dowództwo Generalne musi zapewnić jej wzmocnienie.
E) Przepisy wykonawcze dotyczące militaryzacji.
1) Celem militaryzacji jest zapewnienie ściślejszego zarządzania Sperrorganisation i zapewnienie jej członkom, którzy do tej pory działali jedynie jako tymczasowi bojownicy, w celu zapewnienia ochrony personelu wojskowego zgodnie z prawem międzynarodowym. Stopień militaryzacji musi być utrzymany na jak najniższym poziomie, ponieważ Sperrorganisation jest tylko przejściową instytucją na wypadek wojny, której członkowie zostaną wcieleni do innych jednostek wojskowych zgodnie z ich predyspozycjami po wykonaniu swoich zadań.
2) Organizacja:
a) Batalion zaporowy ["Führer Sperr-Bataillon"] (to samo co placówka [Aussenstelle]).
b) Kompania zaporowa ["Führer Sperr-Kompanie"] (wcześniej okręg zaporowy [Sperrbezirk]).
c) Pluton zaporowy ["Sperr-Zug"] (poprzednio grupa zaporowa [Sperrgruppe]).
Siły dla a) do c) patrz strona 12. Specjalne wojenne zestawienia [Kriegs-Stärkenachweisungen] sił nie są sporządzane. W zależności od lokalnych warunków i zadań liczba kompanii blokujących wchodzących w skład batalionu blokującego oraz liczba plutonów w kompanii blokującej może być różna.
W zależności od potrzeb z plutonu blokującego należy sformować drużyny blokujące o różnej sile, dostosowanej do obiektów. Jeśli pozwalają na to warunki drogowe i dostępność pojazdów, można zapewnić tymczasowy przydział pojazdów mechanicznych w celu szybkiego rozmieszczenia plutonów blokujących w celu ustawienia tyłpwych zapór [rückwärtiger Sperren].
3) Relacje podporządkowania: Podporządkowanie w poszczególnych przypadkach zależy od wymagań taktycznych. Części Sperrorganisation, które są rozmieszczone w strefie Grenzwachtu, są zazwyczaj podporządkowane dowódcy odcinka Grenzwachtu [Grenzwacht-Abschnitts-Kommandeur], podczas gdy części rozmieszczone poza Grenzwachtu są podporządkowane organowi dowodzenia odpowiedzialnemu za dany odcinek, o którym mowa (np. dowództwo odcinka Grenzschutzu [Grenzschutz-Abschnitts-Kommandeur]). Kompanie blokujące są zwykle podporządkowane batalionowi blokującemu, ale kompanie i plutony blokujące mogą być również używane niezależnie. Jednostki blokujące mogą być również podporządkowane jednostkom armii polowej, np. oddziałom granicznym [Grenztruppen]. Dowództwu Generalnemu pozostawia się swobodę dołączenia i podporządkowania Kierownikowi szkolenia [A.L. (G)], w całości lub w części, Sperrdienstgruppen, które w czasie pokoju działają w strukturach dowództw granicznych [Grenzkommandos], komendantur granicznych [Grenzkommandanturen], komendantur twierdz [Festungskommandanturen], Heeresdienstellen lub dywizji.
4) Uzbrojenie i wyposażenie:
Sperrorganisation jest uzbrojona tylko w takim stopniu, w jakim jest w stanie zabezpieczyć swoją pracę blokującą; obrona zapór zasadniczo nie jest jej zadaniem.
Pluton powinien być wyposażony w 12 karabinów; podział broni pozostaje w gestii jednostki. Dowódcy i poddowódcy otrzymują pistolety zgodnie ze stroną 12.
Amunicja: 30 nabojów na karabin, 16 nabojów na pistolet.
W odniesieniu do urządzeń blokujących, przepisy pozostają jak poprzednio.
Odzież i wyposażenie należy zapewnić w zakresie przewidzianym dla Grenzwachtu. W przypadku braku odzieży należy zapewnić żółte opaski z nadrukiem "Deutsche Wehrmacht". Członkowie RAD zachowują umundurowanie służbowe. Uzbrojenie, wyposażenie i ubiór należy określić zgodnie z przepisami dla Grenzwachtu.
Batalion blokujący ma 2 ciężarówki do realizacji dostaw. (również dla kompanii blokujących). Sperrorganisation może być również przydzielona do jednostek lub oddziałów, którym jest taktycznie podporządkowana pod względem zaopatrzenia, zgodnie z poleceniem wyższego dowództwa. Jeśli chodzi o zaopatrzenie sanitarne, Sperrorganisation jest zależna od Grenzwachtu lub innych oddziałów w rejonie działań lub zależne od obiektów cywilnych. 6) Rozkazy dotyczące rozmieszczenia organizacji blokującej w okresie napięcia lub w przypadku X-Fall [tajna mobilizacja] są regulowane w planie mobilizacyjnym oraz w specjalnym załączniku 5 do planu mobilizacyjnego obowiązującym dla danej odcinak mobilizacyjnego.
Członkowie Sperrorganisation noszą ubrania cywilne dla kamuflażu.
7) Dowództwo Generalne (Dowództwo Okręgu Wojkskowego) wyznacza terminy osiągnięcia przez Sperrorganisation gotowości operacyjnej. Należy je dostosować do czasu zakończenia działań mobilizacyjnych Grenzwachtu.
8) Skład osobowy Sperrorganisation. Personel musi być zapewniony w bezpośrednim sąsiedztwie pierwszych punktów blokady, aby zagwarantować niezbędne szybkie wdrożenie środków blokujących. Jeśli to możliwe, należy wybierać tylko poborowych ze starszych grup wiekowych - od 1912 roku wzwyż - którzy nie są potrzebni dla armii polowej. Nie ma to wpływu na wykorzystanie członków RAD. Jeśli do utworzenia Sperrorganisation nie ma dostecznej liczby personelu z starszych grup wiekowych, można również skorzystać z nowo wyszkolonych poborowych (jak przewidziano dla Grenzwachtu).
9) Zabezpieczenie i organizacja personelu:
Służby odpowiedzialne za harmonogram zwracają się do właściwego wojskowe centra służby zastępczej [Wehrersatzdienststelle] o wymagany personel, jeśli jest on już znany, z imienia i nazwiska, w przeciwnym razie z numeru.
Personel jest zamawiany przez wojskowe centra służby zastępczej zgodnie z planem mobilizacyjnym Załącznik 8.
10) Po wykonaniu zadań członkowie Sperrorganisation mają być wycofani do tyłu i zgodnie ze szczegółowym rozkazem najwyższego organu dowodzenia (dowództwo Armii [AOK] lub zastępcy Dowództwa Generalnego) mają być przeniesieni do jednostek wojsk operacyjnych [Kriegsheeres] zgodnie z ich wiekiem i poziomem wyszkolenia w celu wyrównania strat lub mają być zwolnieni do dyspozycji właściwych organów wojskowej służby zastępczej [Wehrersatzdienststellen]. Sprzęt Sperrorganisation pozostaje w dyspozycji najwyższego organu dowodzenia.
11) Szkolenie:
Zgodnie z ograniczonym czasowo zadaniem Sperrorganisation, jej szkolenie ma być ograniczone do tych obszarów, które są absolutnie niezbędne do wykonania przydzielonych zadań. Nie można podać ogólnie wiążących wytycznych ze względu na różne okoliczności dotyczące poszczególnych Generalnych Dowództw.
Podczas szkolenia należy wziąć pod uwagę następujące aspekty:
a) Szkolenie dowódców i zastępców dowódców - oraz, w razie potrzeby, poszczególnych zespołów - na czterotygodniowych kursach w wyznaczonych do tego celu kompaniach saperów może być kontynuowane.
b) Szkolenie w zakresie broni powinno odbywać się przede wszystkim dla członków Sperrorganisation, którzy są wyposażeni w karabiny lub pistolety zgodnie z planem. Ponadto wystarczy, jeśli około połowa zespołów zostanie przeszkolona z użyciem karabinów lub pistoletów. Szkolenie z broni musi być jednak ograniczone do strzelania, znajomości i obsługi broni. W miarę możliwości tylko osoby, które służyły i przeszły co najmniej 14-dniowe ciągłe szkolenie, powinny być przydzielane do noszenia broni.
c) Rodzaj i czas trwania ćwiczeń określa Generalne Dowództwo.
Czas ćwiczeń ustalony dla Grenzwachtu (łącznie 30 dni ćwiczeń w 1938 r.) nie może być przekroczony.
W zasadzie wystarczy, jeśli personel Sperrorganisation będzie przeszkolony tylko w zakresie budowy takich zapór, których wykonanie należy również do ich obowiązków w czasie mobilizacji.
W związku z tym w służbie minerskiej należy przeszkolić tylko oddziały przeznaczone do wyburzeń. W przypadku innych zespołów wystarczające jest szkolenie w zakresie instalacji ukrytych ładunków oraz produkcji i układania prowizorycznych min (D 514/I Abschnitt III, D 1a-c, 2a-d).
Szkolenie w zakresie układania min ppanc nie jest planowane. Co do zasady szkolenie to - podobnie jak szkolenie strzeleckie - będzie prowadzone w ramach kursów weekendowych. Tam, gdzie zostanie uznane za konieczne zorganizowanie obozów szkoleniowych, Generalne Dowództwo ma swobodę w podejmowaniu decyzji.
Uzupełnieniem szkolenia są ćwiczenia operacyjne na obiekcie, z których 1 - 2 mają odbywać się rocznie. W miarę możliwości należy je łączyć z podobnymi ćwiczeniami jednostek Grenzwachtu rozmieszczonych na tym samym odcinku.
12) Regulamin D 580 "Wytyczne dotyczące przygotowania barykad w czasie pokoju" [Richtlinien für friedensmässiges Vorbereiten von Sperrungen] zawiera ogólne przepisy dotyczące przygotowań w czasie pokoju (zaopatrzenie w amunicję, sprzęt itp.).
Specjalne przepisy dotyczące przygotowania zapór w czasie pokoju są wydawane przez OKH (Gen St d H 1.Abt.).
F) Wytyczne dla niezmilitaryzowanych części Sperrorganisation.
Ze względu na fakt, że niezmilitaryzowane części Sperrorganisation będą nadal istnieć tylko w kilku okręgach wojskowych i przez ograniczony czas od jesieni 1938 r., nie zostaną wydane żadne nowe wytyczne dla części niezmilitaryzowanych. Dla tych części obowiązują wcześniejsze dekrety "Wytyczne Sperrorganisation Zachód" [Richtlinien für die Sperrorganisation West] (OKH Gen St d H 0.qu.I 2.Abt. Nr.340/36 g.Kdos. III A z 6.4.36) i "Wytycznych dla Sperrorganisation Wschód i Południe" [Richtlinien für die Sperrororganisation Ost und Süd] (OKH 2.Abt. (III A) Gen St d H Nr.652/36 g.Kdos. z 16.5.36) pozostały w mocy.
Ponieważ nowa wersja D 580 "Wytyczne dla przygotowania zapór w czasie pokoju" [Richtlinien für friedensmässiges Vorbereiten von Sperrungen], należy skreślić, co następuje:
a) w "Wytycznych dla Sperrorganisation Zachód" paragrafy 1 - 8, 31 - 33, 38;
b) w "Wytycznych dla Sperrorganisation Wschód i Południe" punkty 4 - 9, 31 - 33, 38.
Skład i wyposażenie.
a) Batalion blokujący:
1 oficer jako dowódca - pistolet
1 adiutant - pistolet
1 płatnik
1 podoficer - pistolet
4 drużyny (telefonista i sygnalista) - 4 rowery
1 kierowca samochodu - 1 samochód
2 kierowców ciężarówek - 2 ciężarówki
8 kierowców motocykli - 8 motocykli
b) Kompania blokująca (pododdział):
1 oficer jako dowódca - pistolet
1 sierżant - pistolet - 1 rower
1 podoficer - pistolet
1 podoficer medyczny - 1 rower
1 księgowy
1 pisarz
żołnierze (sygnalista, dodatkowy telefonista, zgodnie z liczbą plutonów) - po 1 rowerze
1 motocyklista - 1 motocykl z wózkiem bocznym
1 motocyklista - 1 motocykl.
c) plutun blokujący:
1 plutonowy - pistolet - 1 rower
1 podoficer. (zastępca dowódcy plutonu) - pistolet - 1 rower
3 łączników - 3 rowery
36 żołnierzy - 12 karabinów.

Poniżej załącznik do instrukcji dotyczącej zadań kompanii saperów i budowlanych Grenzschutzu w ramach pierwszego rozmieszczenia sił na granicy. Ich głównym obowiązkiem było przygotowanie i wykonanie wcześniej zaplanowanych zapór operacyjnych i taktycznych w przydzielonych pasach budowy. Prace te powinny być ukończone w ciągu czterech dni, choć czas ten może się skrócić w zależności od sytuacji. Kluczowa była skuteczność zapór - istotniejsza od ich liczby czy szerokości jest ich głębokość i strategiczne rozmieszczenie.
Załączniki do instrukcji miały zawierać mapy, listy zapór z oznaczeniem ich ważności i rodzaju, szkice oraz projekty zniszczeń w zależności od dostępności czasu i materiałów. Sprzęt i materiały muszą być dostarczane z jak najbliższych miejsc. Amunicja wybuchowa była ograniczona i przeznaczona głównie do zapór operacyjnych. W przypadku braku materiałów wybuchowych, stosować miano alternatywne metody (np. barykady z drzew lub pojazdów).

Załącznik 4 dołączony do Załącznika 12a.18
Instrukcja pierwszego rozwinięcia technicznego kompanii saperów Grenzschutzu .......... kompanii saperów / pułk piechoty Grenzschutzu ......... ....../ batalion budowlany Grenzschutzu.

1.) Kompanie saperów i budowlane Grenzschutzu po pierwszym rozmieszczeniu mają za zadanie przygotowanie lub wykonanie zaplanowanych blokad operacyjnych i taktycznych oraz innych zaplanowanych prac technicznych w przydzielonych im pasach budowlanych. Pasy budowy kompanii:
Prawa granica: .....
Lewa granica: .....
Prace te są opisane bardziej szczegółowo w załączonych wykazach, szkicach i projektach blokad.
2.) Na wykonanie zaplanowanych zapór przewidziano 4 dni robocze. W tym czasie zapory powinny być skuteczne, z wyjątkiem zapór, których skuteczność zależy od ilości napływającej wody. Nie da się przewidzieć, czy rzeczywiście będziemy mieli cztery dni.
Główne punkty przemawiające za stworzeniem barier muszą pozostać:
Po pierwsze, liczy się nie tyle szerokość zapory, co jej głębokość; po drugie, lepiej mieć kilka, ale skutecznych zapór, niż wiele, ale nieodpowiednich!
Prowadzi to do następującego wniosku dotyczącego kolejności prac: najpierw najbardziej odporne bariery na najważniejszych drogach, następnie najważniejsze bariery na drogach bocznych, a następnie zajęcie się pozostałymi barierami.
Stopień ważności zapór jest określany na Listach zapór [Sperren=Listen].
Kompania nie może być podzielona na zbyt wiele miejsc pracy podczas pierwszego wdrożenia. Wystarczające siły muszą być rozmieszczone na najważniejszych barierach, aby te bariery stały się w pełni skuteczne w możliwie najkrótszym czasie.
3.) Kompania może zostać przydzielona do wykonania barykad "operacyjnych" i "taktycznych".
Zapory operacyjne są zaznaczone na niebiesko na listach obiektów.
Wszystkie pozostałe blokady są zaporami taktycznymi.
4.) Kompania rozpocznie przygotowywanie zapór bez dalszych rozkazów, gdy tylko dostępna będzie niezbędna siła robocza. Przygotowania powinny pójść tak daleko, aby sama realizacja mogła odbyć się w jak najkrótszym czasie, ale należy unikać niepotrzebnego niszczenia cennych przedmiotów.
"Przygotowanie" może obejmować następujące prace:
- dla mostów kamiennych: Przygotowanie rusztowań roboczych, wykopanie komór minowych, przygotowanie i dostarczenie ładunków i detonatorów, instruktaż zespołów do załadunku i detonacji;
- dla mostów żelaznych: wzniesienie rusztowań roboczych, wzniesienie komór minowych w filarach lub przyczółkach, wzniesienie i dostarczenie ładunków i zapalników lub dostarczenie samoczynnych urządzeń tnących, poinstruowanie załóg w zakresie załadunku i detonacji. Sprzęt do cięcia, instruowanie zespołów do pracy;
- dla wykopów drogowych [Straßenabgrabungen]: Przygotowanie sprzętu i narzędzi do zbrojenia, ułożenie torów odstawczych, instruowanie brygad do rozpoczęcia pracy (bez rozpoczęcia pracy);
- dla robót strzałowych na drogach [Straßensprengungen]: Wykopanie szybów strzałowych, przygotowanie i dostarczenie ładunków i detonatorów, instruktaż zespołów do załadunku i detonacji; dla betonowych i żelbetowych ścian zaporowych: dostarczenie materiałów budowlanych i narzędzi;
- dla zatorów [Anstauungen]: dokończenie zapór lub zablokowanie mostów, jeżeli uszkodzenia mostu lub drogi można uniknąć instalując śluzy lub przelew; w przeciwnym razie wystarczy zapewnić materiał, narzędzia itp.
- w przypadku zabagnień [Ansumpfungen]: Zasypanie terenu, jeśli nie wystąpią szczególne uszkodzenia terenu.
W razie wątpliwości należy uzyskać decyzję właściwego dowódcy pułku.
Po zakończeniu przygotowań do budowy zapory operacyjnej, jednostki blokujące muszą zostać przydzielone do stałej ochrony miejsca zniszczenia i w razie potrzeby do przeprowadzenia zniszczenia.
5.) Zapory "operacyjne" mogą być przeprowadzane wyłącznie za zgodą O.H.L. [Oberste Heeresleitung ? chyba powinno być O.K.H.]. Odpowiedzialny dowódca oddziałów granicznych lub pułków Grenzschutzu lub upoważniony przez niego dowódca określa czas wykonania zapory operacyjnej.
Rozkaz musi zostać przekazany dowódcy kompani saperów lub budowlanej lub dowódcy oddziału blokującego w następującej formie pisemnej:
"O.H.L. zezwolił na zniszczenie obiektu ..... pod adresem ....... Zniszczenie ma zostać przeprowadzone - natychmiast - o godzinie ..... ".
Ten rozkaz musi być podpisany przez wyższego dowódcę, dowódcę pułku lub przez ich oficera sztabowego.
Dowódca kompanii musi natychmiast zgłosić się do dowódcy wydającego rozkaz zniszczenia. Późniejsze przesłanie zdjęć miejsca zniszczenia jest pożądane.
6.) Bariery "taktyczne" mają być ustawiane na rozkaz dowództwa oddziałów granicznych lub dowódcy odpowiedzialnego pułku piechoty Grenzschtzu Nr ..... w ..... lub: dowódca pułku. Dowódca pułku przydzielił personel techniczny: ..... Sztab nr ..... w ..... albo w ograniczonym zakresie - przypadek I - "ograniczona swoboda przemieszczania się", albo w pełnym zakresie - przypadek II - "pełna swoboda przemieszczania się". W przypadku I, celem jest opóźnienie niespodziewanego wtargnięcia zmotoryzowanych jednostek wroga poprzez wzniesienie wąskiego pasa lekkich zapór (zapór z drzew, belek i pojazdów) w pobliżu granicy.
W przypadku II należy wdrożyć wszystkie zapory taktyczne z załączonej listy.
7.) Oczekuje się, że przed lub w trakcie mobilizowania kompanii władze cywilne, powiatowe, leśne i kolejowe - w części kompanii będą pracować nad zaporami na odcinkach kompanijnych. Urzędy powiatowe wykonują zapory zgodnie z przypadkiem I lub przygotowują pracę kompanii zgodnie z przypadkiem II. Po przybyciu na miejsce dowódca kompanii na rozkaz dowódcy pułku piechoty Grenzschutzu i wykonuje tę pracę ze swoimi ludźmi i robotnikami cywilnymi, chyba że otrzymali rozkaz powołania do wojska.
Nadleśnictwa przeprowadzają wycinkę drzew w lasach zgodnie ze specjalnymi instrukcjami.
Konieczne jest porozumienie między dowódcą kompanii a nadleśniczym, aby uniknąć wzajemnej ingerencji.
Władze Kolei Rzeszy są włączone w przygotowanie operacyjnego niszczenia obiektów należących do kolei: wysyłają pomocnicze jednostki robocze do obiektów i rozpoczynają w nich prace przygotowawcze. Dowódcy kompanii, którym przydzielono zadanie operacyjnego niszczenia obiektów kolejowych, przejmują kierownictwo nad tymi pracami po ich przybyciu i przydzielają do kompanii ludzi z oddziałów wyznaczonych do rozmieszczenia w ich kompaniach. Pozostali pracownicy Kolei Rzeszy pozostają na miejscu do czasu odwołania ich przez ich władze.
Rozkaz zniszczenia linii kolejowej może zostać wydany wyłącznie przez dowódcę kompanii zgodnie z punktem 5), a nie przez urzędnika kolejowego.
Przed przystąpieniem do niszczenia linii kolejowej dowódca kompanii saperów wydający rozkaz zniszczenia musi zawsze skontaktować się z właściwymi miejscowo władzami kolejowymi, aby móc uwzględnić ewentualne żądania tych władz dotyczące powrotu pociągów.
8.) Załączniki zawierają między innymi:
a) Szkic mapy przedstawiający obszar roboczy kompanii oraz zapory, które mają być wykonane przez kompanię - załącznik nr .....
b) Listy blokad - załączniki nr .....
Są one załączone w dwóch wersjach:
A.: dla przypadku, gdy jest mało czasu i dużo dostępnej amunicji;
B.: w przypadku, gdy jest dużo czasu i bardzo mało dostępnej amunicji.
Listy te pokazują zapory, odpowiedni projekt, który należy wziąć pod uwagę zgodnie z planem blokowania, a także najważniejsze dane dotyczące personelu i wymagań materiałowych.
Zniszczenia operacyjne są zaznaczone na niebiesko,
Zniszczenia taktyczne:
Ważność 1 na czerwono,
Ważność 2 na zielono,
Ważność 3 w kolorze czarnym.
c) Plan pracy - załącznik nr ..... - zawiera wskazanie podziału kompanii podczas wykonywania zapór zgodnie z listą blokad B. d) W projektach przerwania [Unterbrechungsentwürfen] wymienione są różne rodzaje wykonania poszczególnych prac blokujących, a mianowicie
A.: przez wysadzenie przy niewielkim nakładzie czasu i dużej ilości amunicji; (zwykle wykluczone z powodu braku amunicji);
B.: za pomocą narzędzi lub przy oszczędnym użyciu amunicji i dużej ilości czasu;
C.: za pomocą narzędzi, ale w połączeniu z zaporami lub murami zaporowymi [Sperrmauern] itp.
9.) Informacje dotyczące zapotrzebowania na siłę roboczą podane na szkicach przedstawiają minimalną liczbę osób potrzebnych do transportu materiałów.
Wymagany sprzęt i materiały muszą zostać przywiezione przez zespół blokujący [Sperrtrupp] z jak najbliższej odległości od miejsca pracy.
10.) Ilość amunicji wybuchowej i detonatorów wymaganych do wyburzeń operacyjnych jest dostarczana kompanii. Można ich używać wyłącznie do zapór operacyjnych, do których są przeznaczone.
W przypadku zapór taktycznych amunicja wybuchowa jest dostępna tylko w bardzo ograniczonych ilościach i może nie być dostępna w ogóle.
Jeśli zalecane wyburzenia nie mogą zostać przeprowadzone z powodu braku materiałów wybuchowych, obiekt musi zostać zablokowany w inny sposób: Belki, pojazdy, drzewa, betonowe bariery.
Jeśli materiały wybuchowe są dostępne, należy ich użyć, gdy zniszczenie za pomocą innych środków (narzędzi) nie jest możliwe lub gdy obiekt musi być najpierw użyty do przemieszczenia własnych wojsk i może zostać zniszczony dopiero w ostatniej chwili.
Sprzęt do wiercenia w kamieniu i inny sprzęt specjalny jest przydzielany do kolumny budowlanej (saperski) i przydzielany do przez Sztab Saperów lub Sztab Budowlany w zależności od potrzeb.
11.) Postęp prac ma być raportowany każdego wieczoru do dowódcy pułku piechoty Grenzschutzu.

W teczce Ausbildungsleitera z Weiden znajdują się szczegółowe plany zapór w okolicach tego miasta w Górnym Palatynacie stworzone przez Heeresdienststellen 6, a wśród nich nie opisany dokument z 1936 r. przedstawiający zadania saperów w pierwszym etapie wojny.

Mob 1936/37
Instrukcja bojowa dla saperów granicznych i formacji budowlanych [Grz. Pionier- und Bauformationen].
A. Rozmieszczenie kompanii inżynieryjnych [Pionierkompanien]
Podporządkowanie - Kompanie inżynieryjne wymienione w załączonym Liście Rozmieszczenia [Einsatzliste] są podporządkowane pułkowi dla wykonania blokad przygotowanych dla 1. Etap rozmieszczenia [1. Einsatz] w czasie pokoju. Przynależność tych kompanii inżynieryjnych do organizacji wojennej [Kriegsgliederung] można sprawdzić na Liście Rozmieszczenia, która zawiera również informacje o ich pierwszej dyslokacji.
Oddziały Zaporowe [Sperrtrupps] - Większa część kompanii inżynieryjnych jest podzielona na Sperrtrupps - 1 dowódca, 10 ludzi. Drużyny Sperrtrupps znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie blokowanych obiektów. Sperrtrupps są formacjami 6-godzinnymi [gotowymi do akcji w ciągu 6 godzin od wezwania?]. Rozmieszczenie Sperrtrupps, ich misja i sposób wykonania są określone w instrukcjach blokowania [Sperranweisungen]. Rozmieszczenie i wykonanie są odbywa się automatycznie, aż do momentu, gdy obiekt jest gotowy do wysadzenia. Obiekt jest detonowany tylko na wyraźny rozkaz.
Każda drużyna Sperrtrupp musi wykonać blokadę jednego, zwykle dwóch lub trzech obiektów. Po przygotowaniu do momentu wybuchu przy obiekcie zostaje jedna jednostka strzałowa [Zündtrupp] składająca się z 3 ludzi. Reszta drużyny zgłasza się do kompanii inżynieryjnej [Pionierkompanie], do której należy. Tam zgłaszają się po dokonaniu zniszczenia i mogą zostać rozmieszczeni na swoich obiektach w dowolnym momencie w bardzo krótkim czasie.
Blokowanie wszystkich obiektów kolejowych, nawet jeśli prowadzi to do zablokowania drogi, jest zadaniem grup blokujących Kolei Rzeszy [Reichsbahnsperrsrupps]. Lista Rozmieszczenia [Einsatzliste] zawiera informacje o zamknięciach linii kolejowych w rejonie pułku.
Rozkaz wysadzenia [Zünd befehl] - W celu przeprowadzenia blokady, Dowództwo odcinka [Abschnitts-kommando] wysadza całe obszary, ulice, a także pojedyncze obiekty lub nakazuje ich wysadzenie. Rozkaz zamknięcia dróg przez jednostki blokujące obrony pogranicza [Grenzschutzsperrtrupps] wydawany jest jednostkom obrony pogranicza [Grenzschutzverbände], które przekazują rozkaz pułkom do wykonania. Rozkaz detonacji obiektów kolejowych jest wydawany komisji transportowej (Trako), która jest wyłącznie odpowiedzialna za przeprowadzenie blokady. Dotyczy to również obiektów kolejowych, które blokują również drogi. Jednostki obrony pogranicza [Grenzschutzverbände] i pułki [Regimenter] zostaną poinformowane o tych blokadach z odpowiednim wyprzedzeniem.
Czołowe zapory [Vorderste Sperrungen] - Aby zapobiec zasadzkom z użyciem sił zmotoryzowanych lub gwałtownemu rozpoznaniu na początku mobilizacji, planuje się uruchomienie czołowych obiektów zaporowych na każdej drodze po ogłoszeniu mobilizacji na początku działań wojennych. Dowództwo Odcinka [Abschnittskommando] wydaje rozkaz bezpośrednio dowódcom pułków [Regimentskommandeure], którzy jako 6-godzinne formacje nawiązują kontakt z głównymi jednostkami blokującymi po przybyciu ze swoich pozycji bojowych. Te przednie zapory znajdują się przed granicznymi urzędami celnymi [Grenzübergangszollämtern], w niektórych przypadkach tuż za nimi.
Rozmieszczenie kompanii inżynieryjnych [Einsatz der Pi.Kp.] - Rozmieszczenie tych części kompanii inżynieryjnych, które nie są gotowe ze względu na podział na Sperrtrupps, następuje po zakończeniu formowania (formacje 3-dniowe).
a) dodatkowe środki blokujące [Sperrmaßnahmen] i budowa zapór,
b) oczyszczanie pola ostrzału przed H.K.L. (główna linia obrony) i wysuniętymi pozycjami,
c) budowa przeszkód przed H.K.L. i wysuniętymi pozycjami oraz
d) do budowy schronów i stanowisk ogniowych na ważnych pozycjach karabinów maszynowych i artylerii.
Kompanie inżynieryjne nie są dostępne do innych celów podczas 1. Etap rozmieszczenia. Za rozwój pozycji odpowiedzialne są kompanie strzeleckie.
Dodatkowe środki blokujące [Sperrmaßnahmen] - Lokalizacje rozmieszczenia, takie jak 1. Etap rozmieszczenia kompanii inżynieryjnych w obszarze głównych dróg dojazdowych, są pokazane na załączonej liście rozmieszczenia. Rozmieszczenie nieodbywa się w sile conajmniej plutonu.
Do wykonania blokad przygotowanych zgodnie z kalendarzem służą walce typu K i S z drutu kolczastego. Każdy magazyn amunicji jest więc wyposażony w walce druciane. Mają one umożliwić bezpieczną pracę i zapobiec przedwczesnej wysadzeniu przeszkody w przypadku ataku z zaskoczenia przez słabe siły.
Blokady są skierowane przede wszystkim przeciwko samochodom opancerzonym, pojazdom silnikowym, ciężkiej artylerii i pojazdom zaopatrzeniowym. W związku z tym obejmują one główne drogi dojazdowe prowadzące przez granicę i ich skrzyżowania. W wielu przypadkach, przy sprzyjającej pogodzie, możliwe będzie uniknięcie zamknięcia dróg w sposób czysto lokalny. W takich przypadkach konieczne będzie dodatkowe zamknięcie dróg.
Uzupełniające środki blokujące obejmują układanie walców typu K i S z drutu kolczastego, umieszczanie ładunków wybuchowych (pojemników z materiałami wybuchowymi [Sprengbüchsen]) w walcach, wzmacnianie blokad przygotowanych w czasie pokoju poprzez wycinanie drzew po obu stronach dróg i obalanie ich na drogę, pogłębianie rowów przylegających do obiektu blokującego, takie jak miejscowe tamowanie i zalewanie przylegających mokrych rowów i cieków wodnych. Dodatkowe blokowanie samych dróg poprzez zawały z drzew jest możliwe tylko wtedy, gdy drogi te nie są już potrzebne dla własnego ruchu. Ten dodatkowy środek blokujący powinien zostać szczegółowo przeanalizowany, zwłaszcza w przypadku głównych dróg dojazdowych (dróg celnych [Zollstraßen]), na których rozmieszczone są kompanie inżynieryjne. Automatyczne blokowanie głównych dróg dojazdowych (dróg celnych) za pomocą "barier leśnych" z wykorzystaniem personelu nadleśnictw jest zabronione.
Budowa barykad [Bau von Sperren] - Budowa barykad obejmuje budowę zasieków z drzew, obalanie drzew, barykady w wioskach i gospodarstwach rolnych, układanie walców typu K i S z drutu kolczastego oraz tamowanie cieków wodnych i rowów oraz bagrowanie łąk. Zniszczone i obalone drzewa powinny być wzmocnione drutem i zabezpieczone ładunkami wybuchowymi. Walców typu K i S z drutu kolczastego również powinny być skuteczniejsze dzięki ładunkom wybuchowym.

B. Rozmieszczenie kompanii budowlanych [Einsatz der Baukompanien]
Podporządkowanie - kompania budowlana jest przydzielana do każdej kompanii inżynieryjnej w ramach pierwszego rozmieszczenia. 1-2 kompanie budowlane (nigdy poniżej plutonu) pozostające na terenie jednostek obrony pogranicza są rozmieszczane tam, gdzie ich użycie wydaje się szczególnie konieczne. Podlegają one bezpośrednio batalionom budowlanym, które otrzymują instrukcje od jednostek Grenzschutzu.
Rozmieszczenie kompanii budowlanych - Rozmieszczenie kompanii budowlanych, nigdy poniżej plutonu, reprezentuje siłę roboczą co najmniej 100 ludzi podzielonych na 3 plutony i zapobiega rozdrobnieniu kompanii budowlanych.
Lokalizacje rozmieszczenia i 1. Etap rozmieszczenia kompanii budowlanych przedstawiono na załączonej Liście Rozmieszczenia. Po wykonaniu rozkazów wydanych podczas pierwszego rozmieszczenia, kompanie budowlane przydzielone do kompanii inżynieryjnych są oddane do dyspozycji wyższego sztabu budowlanego Dowództwa Odcinka w celu rozmieszczenia w innym miejscu.
1. Etap rozmieszczenia kompanii budowlanych przewiduje ich wykorzystanie do:
a. oczyszczanie pola ostrzału,
b. budowanie przeszkód i
c. w budowy schronów i stanowisk ogniowych karabinów maszynowych i artylerii
(Patrz "Budowa umocnień", broszura zbiorcza dla kierowników budowy ["Stellungsbau", Sammelheft für Bauleiter]).
Zadania kompanii budowlanych obejmują również:
e. Odzyskiwanie sprzętu saperskiegoi materiałów budowlanych oraz
f. Tworzenie parków pionierskich oraz realizacja dostaw sprzętu saperskiego i materiałów budowlanych dla kompanii inżynieryjnychi oddziałów blokujących na odcinku pułkowym [Regimentsabschnitt].
Budowa przeszkód [Hindernisbau] - W obszarze budowy zapór [Sperrausbaus], przeszkody drutowe otaczają poszczególne obszary walki i łączą je ze sobą, o ile taktycznie do siebie należą. O ile to możliwe, przeszkody te są budowane już w czasie pokoju. Podczas uzbrajania [Armierung] zasieki są rozbudowywane w celu utworzenia przeszkód terenowych, a luki pozostawione dla ścieżek i przejść w czasie pokoju są zamykane. Schrony utworzone podczas uzbrajania są również zabezpieczane drutem.
W większości przypadków zasieki pośrednie [Zwischenzäune] między poszczególnymi pułkami nie mogą być początkowo zamykane przeszkodami z drutu, ani w czasie pokoju, ani podczas uzbrajania [Armierung]. W Odcinkach Pułkowych [Regimentsabschnitten], w których bariera nie jest zbudowana, drut jest dostępny tylko w niewielkich ilościach.
Zablokowanie dalszych odcinków, między pułkami, za pomocą zasieków i zrzucania drzew jest niewykonalne przy dostępnych siłach. Nie można ich utrzymać pod ostrzałem i osiągają swój cel tylko w sposób niedoskonały. Takie przeszkody przed własnym frontem umożliwiają wrogowi skryte podejście. (Patrz "Budowa umocnień", broszura zbiorcza dla kierowników budowy ["Stellungsbau", Sammelheft für Bauleiter]).
Wszystkie bariery i przeszkody mogą spełnić swoje zadanie tylko wtedy, gdy znajdują się pod skutecznym ostrzałem obrońców. Dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na oczyszczenie pola ostrzału.
Skuteczny ostrzał i czyste pole ostrzału są bardziej wartościowe dla obrony niż przeszkody, które nie są pod skutecznym ostrzałem.

Pochodzący z Bawarii dokument z 1937 roku przedstawiające cywilne organizacje zaangażowane w czasie mobilizacji w obronę kraju.

Heeresdienststelle 6, Ia Nr.1731 geh.Kdos. II.Ang, Regensburg, dnia 23.12.1937
Dotyczy: Broszura informacyjna na temat różnych organizacji zaangażowane w czasie mobilizacji.
W załączeniu znajduje się broszura dotycząca różnych organizacji zaangażowanych w czasie mobilizacji. organizacji zaangażowanych w Mob. Należy ją dołączyć do kalendarzy mobilizacji dowódców odcinków i pododcinków Grenzwachtu [Grenzwacht-Abschnitts- und Unterabschnittskommandeure].