Sposób spowolnienia lub odgrodzenia się od nacierającego nieprzyjaciela przez broniące się lub wycofujące się wojska własne przez zniszczenie mostu był znany pewnie już w starożytności. Most w zależności od konstrukcji i posiadanych środków można zniszczyć przez spalenie, rozebranie lub od czasów nowożytnych przez wysadzenie.
Nie jestem saperem, ale najprostrzym i najszybszym sposobem wydaje się po prostu przyłożenie materiału wybuchowego do konstrukcji mostu i obłożenie go workami z piaskem, dla zapobieżenia rozpraszania się siły wybuchu. Oczywiście gdy ma się czas materiały trzeba podłożyć w newralgicznych miejscach. W niemieckich instrukcjach saperskich podane są najwłaściwsze miejsca w zależności od typu konstrukcji mostu. Najbardziej pożądanym ze względu na maksymalizację efektu wybuchu jest przygotowanie odpowiednich struktur w ważnych punktach konstrukcji mostu zawczasu, w czasie pokoju (w czasie budowy lub po).
W niemieckich dokumentach pojawiają się:
- komora minowa [Minenkammern] - w formie poziomej wnęki;
- rura minowa [Minnenrohr] - formie podłużnego, wąskiego otworu o szerokości prawdopodobnie "laski dynamitu";
- szyb minowy [Minenschächte] - w formie pionowego szybu;
- urządzenie minowe [Minenanlage] - nie wiem jak wyglądało.
Poniżej przykładowe zdjęcia takich struktur dla uzmysłowienia jak wyglądały. Świetny artykuł, przedstawiający rozbudowane obiekty w Starym Osiecznie i Zdroiskach, napisali
Grzegorz Urbanek i
Krzysztof Michalak, Most w Starym Osiecznie i przepust w Zdroisku jako przykłady blokad przeciwtransportowych III Rzeszy [w:]
Nadwarciański Rocznik Historyczno-Archiwalny, T.18, 2011 ->
Pobierz artykuł.